Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2020

Ποιος θα σταματήσει τον Ερντογάν;

Oσοι είχαν διαβλέψει ότι ο Νεοσουλτάνος της Αγκυρας θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να επωφεληθεί από την παραμονή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών προκειμένου να προωθήσει τα γνωστά μεγαλεπήβολα σχέδιά του για μια νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία, δυστυχώς έπεσαν μέσα. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η κλιμάκωση της έντασης απέναντι στην Ελλάδα, παρά τις κούφιες, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, προειδοποιήσεις από την Ευρωπαϊκή Ενωση για επιβολή κυρώσεων.

Καθώς μάλιστα ο Ταγίπ Ερντογάν δεν δίστασε να εξαπολύσει και νέες απειλές εναντίον των Ευρωπαίων, μετά τη νηοψία στο ύποπτο φορτίο του τουρκικού εμπορικού πλοίου ανοικτά της Λιβύης, μόλις ένα εικοσιτετράωρο μετά το υποκριτικό «άνοιγμα» που επιχείρησε απέναντι στις Βρυξέλλες εν όψει της περιώνυμης Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου. Και το καίριο ερώτημα που τώρα προκύπτει είναι ποιος και με ποιον τρόπο θα σταματήσει επιτέλους την εκτός ορίων πλέον επικίνδυνη πορεία της Αγκυρας.

Το ερώτημα αυτό είναι βέβαιο ότι απασχολεί όχι μόνον του Ευρωπαίους τις παραμονές των αποφάσεων του Δεκεμβρίου (και όπου ο διχασμός μεταξύ του περίφημου «καρότου και μαστιγίου» φαίνεται να παραμένει) αλλά και τους Αμερικανούς της νέας διοίκησης Μπάιντεν, η οποία ένα από τα αναρίθμητα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει είναι και το ιδιαίτερα πολύπλοκο «πρόβλημα Τουρκία». Οχι όμως υπό τη στενή έννοια των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όπως εμείς εδώ με τον γνωστό επαρχιωτισμό μας θέλουμε να πιστεύουμε, αλλά για το πώς θα υπάρξει μια «νέα προσέγγιση» απέναντι στην Αγκυρα, με κύριο στόχο να μη χαθεί η Τουρκία για τη Δύση, λόγω της γνωστής εδώ και χρόνια ισχυρής γεωπολιτικής της σημασίας. Και τούτο ανεξάρτητα από τη δεδομένη φιλικότερη στάση απέναντι στην Ελλάδα, που έχει επιδείξει στο παρελθόν εκτός του Μπάιντεν και όλη η νέα ομάδα γύρω του.

Μια φιλικότερη στάση που όμως, ακόμη και επί Ομπάμα, είχε εκδηλωθεί απλώς με την πολιτική των ίσων αποστάσεων, η οποία ανατράπηκε στη συνέχεια με τη γνωστή «ειδική σχέση» Ερντογάν – Τραμπ, κάτι που τώρα θα λείψει. Και ο Ερντογάν το ξέρει αυτό και γι’ αυτό βιάζεται. Μια πρώτη γεύση πάντως για το πού θα κατευθυνθεί η νέα αμερικανική κυβέρνηση θα φανεί από τη στάση που θα τηρήσει στο θέμα των κυρώσεων που έχει εγκρίνει το Κογκρέσο για την αγορά από την Τουρκία των ρωσικών πυραύλων S-400. Απόφαση που έχει παγώσει ο Τραμπ. Αλλά πάντως ό,τι και αν συμβεί καλόν είναι να κρατούμε μικρό καλάθι και να μη δημιουργούμε κλίμα ανεδαφικών προσδοκιών για να μη την πατήσουμε, όπως στο παρελθόν επί Κάρτερ.

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2020

Σχεδόν απίθανο να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία - 'Κρατάει' τους Ευρωπαίους λόγω οικονομικών συναλλαγών

 Αδιάφοροι και άβουλοι να «πονέσουν» τον σουλτάνο - Αγνοούν τις εκκλήσεις Ελλάδας και Κύπρου για να μην χάσουν τα λεφτά τους - Με δεμένα χέρια η ΕΕ λόγω οικονομικών συμφερόντων – Γιατί είναι σχεδόν απίθανο να επιβληθούν κυρώσεις στην Σύνοδο του Δεκεμβρίου.

  

Πολλές φορές είναι να αναρωτιέται κανείς τι είναι αυτό που τροφοδοτεί τόσο καιρό την προκλητική Τουρκία σε μία συμπεριφορά τόσο εξώφθαλμα παράνομη απέναντι στη Χώρα μας και γιατί το μόνο που την ανάγκασε να υποχωρήσει τελικά ήταν η δυναμική απάντηση της Γαλλίας.

Γιατί, θα απαντήσουν μερικοί, περιμένει και πάλι λίγο πριν τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρώπης στις 10 και 11 Δεκεμβρίου, όταν θα αναστείλει προσωρινά τις παράνομες ενέργειες της, για να μην της επιβληθούν οικονομικές κυρώσεις. Μία τακτική που εφήρμοσε στην προηγούμενη Σύνοδο εξαπατώντας τους Ευρωπαίους, αφού «μάζεψε» το Oruc Reis λίγο πριν την έναρξη της για να το «παίξει καλή», και το «ξαναέβγαλε» μόλις αυτή είχε τελειώσει. Οι Ευρωπαίοι είτε πίστεψαν ότι ο ελλιμενισμός του ερευνητικού ήταν όντως μία κίνηση καλής θέλησης, είτε βρήκαν την αφορμή που περίμεναν για να παραπέμψουν το θέμα στις καλένδες, επιβάλλοντας μηδαμινές κυρώσεις και ρίχνοντας ουσιαστικά την Τουρκία στα μαλακά.

Αυτή η εξέλιξη εύλογα προκάλεσε έκπληξη σε πολλούς. Πού είναι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη όταν απειλούνται τα κυριαρχικά δικαιώματα όχι ενός, αλλά δύο κρατών της Ένωσης όπως η Ελλάδα και η Κύπρος; Και γιατί δεν σπεύδουν να καταδικάσουν κατ’ ελάχιστο με δηλώσεις από τη πρώτη στιγμή τις παράνομες αυτές ενέργειες και την ακραία ρητορική της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας; Γιατί είναι τόσο επιφυλακτικοί από τη στιγμή που η Τουρκία από το Νοέμβριο του 2019 με την υπογραφή του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, μέχρι και σήμερα, έχει επιδοθεί σε μία σωρεία παράνομων ενεργειών;

Η αιτία μπορεί να βρίσκεται πίσω από τις οικονομικές σχέσεις που έχει η Τουρκία με ευρωπαϊκές χώρες. Ειδικότερα, στον τομέα των εξοπλιστικών, θα λέγαμε ότι η απροθυμία πολλών ευρωπαϊκών κρατών για κυρώσεις εναντίον της γείτονος είναι ευθέως ανάλογη με τις συμφωνίες που έχουν συνάψει μαζί της για αγορές ή γενικότερα συνεργασίες στον αμυντικό τομέα.

Απτό παράδειγμα αυτής της συλλογιστικής είναι η σύναψη πλήθους συμφωνιών για παράδειγμα, με τη Γερμανία με την πιο γνωστή από αυτές να είναι η αγορά έξι υποβρυχίων τύπου 214. Με την Ισπανία επίσης, η διπλωματία των εξοπλισμών είναι πολύ έντονη με την πιο γνωστή σύμπραξη να αφορά το πρόγραμμα ναυπήγησης του τουρκικού μίνι αεροπλανοφόρου Anadolu μέσω μίας ισπανο-τουρκικής κοινοπραξίας, ένα σκάφος όμοιο σχεδιαστικά με το αντίστοιχο ισπανικό. Αναφορικά με την Ιταλία, η Άγκυρα αποτελεί τον τρίτο μεγαλύτερο εισαγωγέα ιταλικών οπλικών συστημάτων, ενώ γενικότερα οι δύο χώρες έχουν αναπτύξει συνεργασία σε πλήθος κοινοπραξιών, όπως τη συμπαραγωγή του επιθετικού ελικοπτέρου Mangusta και την κατασκευή κατασκοπευτικών δορυφόρων από τον ιταλικό όμιλο Leonardo.

Και ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να μην βάλει στην εξίσωση και την οικονομική αλληλεξάρτηση των Ευρωπαϊκών τραπεζών από την παραπαίουσα τουρκική οικονομία. Συγκεκριμένα, υπάρχουν πολύ εκτεθειμένες τράπεζες όπως οι ισπανικές που έχουν 64 δισ. δολάρια τουρκικό χρέος, οι ιταλικές με 21 και οι γερμανικές με 9 δισ. δολάρια. Αναλυτές μάλιστα εκφράζουν ανοιχτά ανησυχίες για πιθανό ντόμινο στην ευρωπαϊκή οικονομία, αν οι σχέσεις Ευρώπης – Τουρκίας χειροτερεύσουν.

Από τα παραπάνω εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος γιατί ο προκλητικός Ερντογάν συνεχίζει να απειλεί τη χώρα μας, χωρίς να ανησυχεί ιδιαίτερα για τις αντιδράσεις της Ευρώπης. Έχοντας αναπτύξει ιδιαίτερα την λεγόμενη διπλωματία των εξοπλισμών με ισχυρές ευρωπαϊκές δυνάμεις και έχοντας καταχρεώσει τις τράπεζες τους, μπορεί να νιώθει σίγουρος ότι αυτές δεν θα χαλάσουν τις συμφωνίες για χάρη της Ελλάδας, ακόμη και στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής.

Όμως είναι γνωστό ότι η υπομονή έ0χει και τα όρια της, ότι φτάνει μία στιγμή που οι υπόγειες σχέσεις και συνεννοήσεις δεν αρκούν για να καλύψουν τις προκλητικές ενέργειες που βάλλουν ευθέως εναντίον μίας χώρας που χωρίς να προκαλεί, επιθυμεί την διευθέτηση των όποιων διαφορών στη βάση του διεθνούς δικαίου. Και φυσικά το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις διμερείς μας διαφορές. Αργά αλλά σταθερά όλοι αντιλαμβάνονται τη συνεχή απόπειρα επιρροής της Τουρκίας στην καρδιά μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων, μέσω κυρίως της εργαλειοποίησης της θρησκείας. Γιατί αν δεν αποτελεί απειλή το γεγονός ότι οι πρόσφατες ακραίες εκφράσεις μίσους στη Γαλλία και την Αυστρία έγιναν αμέσως μετά τις λεκτικές απειλές του Προέδρου Ερντογάν, τότε τι είναι;

Η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής τον Δεκέμβριο είναι μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Ευρώπη να δείξει ότι μπορεί να συμπεριφερθεί ως ενιαίο σύνολο και να ανασχέσει την απειλή που ονομάζεται Τουρκία. Η χλιαρή μέχρι σήμερα αντίδραση μερίδας ευρωπαϊκών κρατών στο βωμό των οικονομικών συναλλαγών δεν μπορεί να είναι εις βάρος της προκλητικότητας και της ασφάλειας των πολιτών. Μέχρι σήμερα ως Χώρα έχουμε καταφέρει (μετά και τις φιλότιμες προσπάθειες της Τουρκίας) να αναδείξουμε το μέγεθος του προβλήματος και να μετατρέψουμε τις ελληνοτουρκικές διαφορές σε ευρωτουρκικές. Κυρώσεις λοιπόν αυτή τη φορά πρέπει να υπάρξουν και να «πονέσουν» την γείτονα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, θα βρεθούμε να είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, το οποίο εκτός από βαρετό γίνεται και πολύ επικίνδυνο!

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2020

Ισραηλινός αναλυτής: Η πολιτική Τραμπ έδωσε "αέρα" στη σημερινή Τουρκία

 Το υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε στην Τουρκία στην κυριολεξία «ό,τι ήθελε» και η επίσκεψη Πομπέο στην Κωνσταντινούπολη δεν σώζει τα τραγικά λάθη που έγιναν με την Τουρκία.

Ο Τραμπ επέτρεψε στην Τουρκία να εισβάλει στην κουρδική πόλη Αφρίν το 2018, και στη συνέχεια να στοχεύσει τις συμμαχικές κουρδικές δυνάμεις το 2019 στη βορειοανατολική Συρία.

"Η πρόσφατη αλλαγή στάσης του αμερικανικού ΥΠΕΞ μπορεί να είναι μια προσπάθεια να σαμποτάρει τις μελλοντικές προσπάθειες του εκλεγμένου Προέδρου Τ. Μπάιντεν για σταθερότητα στην περιοχή" δήλωσε ο Φράντζμαν.

Η αποτυχία του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο να συναντηθεί με Τούρκους αξιωματούχους κατά την επίσκεψή του  στη χώρα, έχει προκαλέσει αναταράξεις στην Ουάσινγκτον.

Ο Πομπέο συναντήθηκε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο Α στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια στάσης του στην Τουρκία κατά την επταήμερη περιοδεία στην περιοχής, ενώ ο Αμερικανός αξιωματούχος δεν συναντήθηκε με Τούρκους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

"Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Πομπέο είχε ζητήσει ραντεβού, αλλά η Άγκυρα το αρνήθηκε.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση του Πομπέο να μεταβεί στην Κων/πολη έρχεται ένα χρόνο αφότου η δική του κυβέρνηση άνοιξε τα σύνορα στη βόρεια Συρία, ώστε η Τουρκία να μπορεί να επιτεθεί στους εταίρους της Αμερικής .

Οι κουρδικές δημοκρατικές δυνάμεις (SDF) υπέστησαν μεγάλες απώλειες από τις επιδρομές των τουρκικών δυνάμεων, ενώ εκατοντάδες πολίτες, συμπεριλαμβανομένου και του Κούρδου πολιτικού Χβρίν Χαλάφ, «κυνηγήθηκαν και δολοφονήθηκαν από Τούρκους εξτρεμιστές».

Η Τουρκία αργότερα έστειλε Σύρους μισθοφόρους για να πολεμήσουν με την πλευρά του Αζερμπαϊτζάν στη σύγκρουση του Μπακού με το Γερεβάν για το έδαφος Ναγκόρνο-Καραμπάχ στον νότιο Καύκασο χωρίς η κυβλέρνηση Τραμπ να αντιδράσει.

Μετά το Αφρίν και το Τελ Αμπιάντ της Συρίας, το Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν η τρίτη περιοχή όπου η Τουρκία χρησιμοποίησε Σύριους εξτρεμιστές για εθνοκάθαρση," δήλωσε ο Φράντζμαν.

"Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να συνεργαστούν με την Τουρκία, πρέπει να δημιουργήσουν ειδικές συμφωνίες και «όχι μόνο να δίνουν στην Άγκυρα ό,τι θέλει, ενώ η Άγκυρα να  σαμποτάρει την πολιτική των ΗΠΑ και να συνεργάζεται με τρομοκράτες», είπε ο Ισραηλινός ειδικός.

Η απροθυμία της Ουάσιγκτον να λάβει σοβαρά υπόψη την Τουρκία έχει ενθαρρύνει την χώρα αυτή να απομακρυνθεί περισσότερο από ποτέ από την δύση και αυτό θα προκαλέσει πιθανόν μεγαλύτερη σύγκρουση στο μέλλον.

Η Τουρκία έχει εθιστεί με την δράση της όλο αυτό το διάστημα και δεν σκοπεύει να κινηθεί διαφορετικά και επί κυβερνήσεως Μπάιντεν.

Αυτή η τουρκική προκλητική στάση όμως, έχει δημιουργήσει έναν δυτικό συνασπισμό από πολλές χώρες, οι οποίες απειλούνται άμεσα από την τουρκική προβολή ισχύος.

Ο Φράντζμαν τόνισε, ότι η Τουρκία έδειξε σε αρκετές περιπτώσεις ότι θα προτιμούσε μια στενότερη σχέση με Ρωσία-Ιράν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανεξάρτητα από πόσα τις έδωσε ο Τραμπ.

Η Άγκυρα ενεργοποίησε και δοκίμασε τα ρωσικά συστήματα πυραυλικής άμυνας S-400 και το έκανε σε ένα αεροσκάφος που ανήκε στη σύμμαχο του ΝΑΤΟ Ελλάδα το καλοκαίρι του 2020”, τόνισε ο ίδιος.

Τώρα η Τουρκία προτείνει στις Ηνωμένες Πολιτείες να πληρώσουν την Άγκυρα για να στείλει τους S-400 πίσω στη Ρωσία, δήλωσε ο ίδιος, με σκοπό να αγοράσουν αμερικανικούς πυραύλους.

Νομίζουμε ότι η Άγκυρα και το καθεστώς Ερντογάν δεν θα κάνει πίσω σε τίποτα, και το χειρότερο είναι ότι προκαλεί χωρίς να μιλάει κανένας σοβαρά εναντίον της.

Το ακόμα πιο χειρότερο είναι το γεγονός ότι μια γενιά ολόκληρη στην Τουρκία έχει “εθιστεί” με τον Τούρκο πρόεδρο και θα θελήσει να του μοιάσει, αφού το παράδειγμα του στην εξωτερική πολιτική τους θυμίζει τους στυγερούς προγόνους τους, και αυτό δεν θα αλλάξει όπως και η τουρκική πολιτική.


Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2020

Ολικό εμπάργκο στην Τουρκία με νόμο από την Σαουδική Αραβία

 Από σήμερα, 15 Νοεμβρίου 2020, η Σαουδική Αραβία εφαρμόζει ολικό εμπάργκο κατά των τουρκικών προϊόντων.

Είναι μία ιστορική κίνηση που θα προκαλέσει τεράστια ζημιά στην Τουρκία, καθώς η απαγόρευση εισαγωγής τουρκικών προϊόντων έχει εφαρμοστεί με νόμο και για όλα τα προϊόντα καθώς και τα παράγωγα τους.

Η Σαουδική Αραβία αποτελούσε μια τεράστια αγορά για την Τουρκία, ειδικά στον τομέα των ζωικών προϊόντων και παραγωγών, καθώς η δυνατότητα παραγωγής ζωικών προϊόντων στην χώρα είναι περιορισμένη. Βόειο κρέας, πρόβειο, γάλα και παράγωγα, καθώς και πολλά προϊόντα υδατοκαλλιέργειας εισάγονταν από την Τουρκία στην Σαουδική Αραβία κατά δεκάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Δίνοντας μία πολύτιμη ανάσα στην τουρκική οικονομία.
Αυτό σήμερα σταμάτα με νόμο του κράτους και δρακόντειες κυρώσεις για τυχόν παραβάτες. Ένα μεγάλο χτύπημα στην Τουρκία, που θα πρέπει ίσως να το αντιγράψουμε.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020

Ακάρ: Δεν θα παραμείνουμε αδιάφοροι στις σχέσεις Ελλάδας – Αιγύπτου

 Απάντηση στις δηλώσει Σίσι από την Αθήνα

«Δεν μπορούμε να παραμείνουμε αδιάφοροι στις σχέσεις Ελλάδας και Αιγύπτου στην Ανατολική Μεσόγειο και για αυτό λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας μας», δήλωσε την Πέμπτη ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, συμπληρώνοντας πως η Τουρκία θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει σθεναρά: «προσπάθειες περιορισμού των δικαιωμάτων της στη Ανατολική Μεσόγειο απορρέουν από το διεθνές δίκαιο».

H σημερινή δήλωση Ακάρ, αποτελεί απάντηση στα όσα δήλωσε την Τετάρτη ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αλ Σίσι, στη διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στην Αθήνα, για περεταίρω αμυντική συνεργασία με την Ελλάδα. Δηλώσεις που δεν πέρασαν απαρατήρητες στην Τουρκία. «Συμφωνήσαμε να ενισχύσουμε ο ένας τον άλλο σε ό,τι αφορά τις αμυντικές σχέσεις. Να αντιμετωπίσουμε από κοινού όσους απειλούν την ειρήνη στην περιοχή» δήλωσε ο Σίσι στη διάρκεια των κοινών δηλώσεων με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2020

Ο αχυράνθρωπος του Ερντογάν στα κατεχόμενα για το Κυπριακό: «Θα προστατεύσω τα δικαιώματα της Τουρκίας»

 Τα όσα λέει ο κατοχικός ηγέτης είναι ιδιαιτέρως προκλητικά και απόλυτα συνδεδεμένα με τη γραμμή Ερντογάν.

Αν δεν το είχαν καταλάβει μέχρι τώρα, αυτή η συνέντευξη του κατοχικού ηγέτη Ερσίν Τατάρ, βάζει ταφόπλακα στην όποια πιθανότητα λύσης του Κυπριακού με τρόπο άλλο από αυτόν που θα εξυπηρετεί την Τουρκία.

Ο αχυράνθρωπος του Ταγίπ Ερντογάν  στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ήταν απόλυτος και ξεκάθαρος μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα Sozcu: «Εάν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις, αυτή τη φορά στο τραπέζι θα είναι και η λύση βασισμένη στην κυριαρχική ισότητα, δηλαδή των δύο κρατών. Δεν θα είναι υπό διαπραγμάτευση οι αποτελεσματικές και ντε φάκτο εγγυήσεις της Τουρκίας. Θα υπάρχει ρεαλισμός στο θέμα του εδάφους, του περιουσιακού, της υπηκοότητας, τους δεσμούς της Τουρκίας με τους Τ/κ».

Ο Τατάρ είπε ότι η Κύπρος ήταν ανέκαθεν ένα πολύ σημαντικό νησί και ότι «αν περάσει σε χέρια μη φιλικών χωρών θα αποτελεί σοβαρή αδυναμία για την ασφάλεια της Τουρκίας»! Τα όσα λέει ο κατοχικός ηγέτης είναι ιδιαιτέρως προκλητικά και απόλυτα συνδεδεμένα με τη γραμμή Ερντογάν.

Ο Τατάρ υπενθύμισε μάλιστα τα λόγια του Σοκουλού Μεχμέτ Πασά έπειτα από την κατάληψη της Κύπρου το 1571 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την ήττα του οθωμανικού ναυτικού που ακολούθησε το 1573 από τους Σταυροφόρους: «Εμείς κόψαμε το χέρι σας παίρνοντάς σας στην Κύπρο. Εσείς νικώντας το ναυτικό μας ξυρίσατε τη γενειάδα μας. Το κομμένο χέρι δεν αναπληρώνεται, αλλά η ξυρισμένη γενειάδα μεγαλώνει πιο άγρια». Ο Τατάρ υποστήριξε ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία θεράπευσε γρήγορα τις πληγές της και δημιούργησε το ισχυρότερο ναυτικό στην Μεσόγειο, ενώ οι Σταυροφορίες σταμάτησαν μετά την κατάληψη της Κύπρου.

Για τη στήριξη της Τουρκίας είπε: «Η Κύπρος για όλες τι χώρες της περιοχής είναι σημαντική τόσο από στρατηγικής και από εμπορικής άποψης αλλά πιο σημαντική είναι για την Τουρκία. Εάν η Κύπρος περάσει σε χέρια μη φιλικών χωρών θα αποτελεί σοβαρή αδυναμία για την ασφάλεια της Τουρκίας. Ασφαλώς ως Τ/Κ για να προστατεύσουμε την ασφάλειά μας, την κυριαρχία μας, τα δικαιώματα και το δίκαιό μας χρειαζόμαστε την πλήρη στήριξη της Τουρκίας, τις αποτελεσματικές και ντε φάκτο εγγυήσεις της, αλλά και η Τουρκία έχει μεγάλη ανάγκη τη συμβολή των Τ/κ».

Και συνέχισε θρασύτατα ξεκαθαρίζοντας εκ νέου τη θέση του για το Κυπριακό: «Αυτός είναι ο λόγος που ως δύο αδελφικά κράτη και άνθρωποι του ιδίου έθνους πρέπει να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο καλά και να συνεργαστούμε. Είμαι αυτής της άποψης. Μόλις καθίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ή ενώ συζητώ με ξένους διπλωμάτες, πρέπει να προστατεύσω τα δικαιώματα και τα συμφέροντα όχι μόνο των Τ/κ αλλά και της Τουρκίας. Γιατί αυτό; Διότι αν δεν προστατεύσω τα συμφέροντα της Τουρκίας δεν θα μπορεί να προστατεύσει τα δικά μου συμφέροντα».

Αναφερόμενος στις συνομιλίες για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά και τον χάρτη που είχε καταθέσει ο Μουσταφά Ακιντζί, ο κατοχικός ηγέτης είπε ότι δεν τον έχει δει αλλά «ούτε η τότε ’κυβέρνηση’ γνώριζε γι αυτό, ούτε οι τότε ‘πρωθυπουργός’ και ’υπέξ’ τον είχαν δει. Ο χάρτης λέγεται ότι έχει αποσυρθεί αλλά κατά τη γνώμη μου με την κατάθεση του χάρτη αυτά έχουν πάθει ζημιά τα δικαιώματα και συμφέροντά μας στο Κυπριακό. Εμείς απορρίπτουμε αυτό τον χάρτη, δεν τον αποδεχόμαστε αλλά είναι φανερό ότι οι Ε/Κ θεωρούν πως τον έχουν στη τσέπη τους».

Η κουβέντα έφτασε και στα ενεργειακά, με την τουρκική κοσμοθεωρία να εκφράζεται μέσω του Τατάρ: «Οι γεωτρήσεις της Τουρκίας ήταν ένα σημείο καμπής. Τώρα στο θέμα της ενέργειας είμαστε κι εμείς τόσο ισχυροί όσο εκείνοι. Απέναντι στα δικά τους βήματα κάνουμε κι εμείς βήματα. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν πρότεινε ένα συνέδριο για την ανατολική Μεσόγειο στο οποίο θα συμμετάσχει και η ‘τδβκ’ (ψευδοκράτος) αλλά το δίδυμο Ε/Κ – Ελλάδα και οι σύμμαχοί τους Ισραήλ και Αίγυπτος, μέχρι τώρα δεν απάντησαν θετικά σε αυτή την πρόταση. Γιατί αυτό; Επειδή στόχος τους είναι εκμεταλλευτούν υπέρ τους τις ενεργειακές πηγές της ανατολικής Μεσογείου αγνοώντας την Τουρκία και την ‘τδβκ’. Αλλά αυτό είναι αδύνατον. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει μια ενεργειακή εξίσωση στην ανατολική Μεσόγειο χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας και της ‘τδβκ’».

Τέλος, για τη συνάντησή του με τον Νίκο Αναστασιάδη στις 3 Νοεμβρίου, ο Τατάρ είπε: «Εκεί αποφασίσαμε να στηρίξουμε τις προσπάθειες του του ΟΗΕ για τη σύγκληση πενταμερούς την κατάλληλη στιγμή και φάση. Ασφαλώς εν συντομία εμείς εκφράσαμε τη δική μας θέση και ο κ. Αναστασιάδης τη δική του. Είναι καθαρό ότι υπάρχει διαφορά απόψεων. Εμείς θεωρούμε ότι ένα τέτοιο συνέδριο θα είναι μια ευκαιρία να θέσουμε τις νέες σκέψεις μας και προσεγγίσεις μας έξω από τα παρόντα καλούπια. Κατ’ εμένα η πενταμερής είναι η τελευταία ευκαιρία για να δούμε εάν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με την Ε/κ πλευρά. Τί θα γίνει μετά από αυτό; Η ‘τδβκ’ ζει και θα συνεχίσει να ζει. Θα κάνουμε αυτό που πρέπει για το ‘κράτος’ μας και τον ‘λαό’ μας».

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2020

Τραμπ: Ti ζημιά θα μπορούσε να κάνει μέχρι τον Ιανουάριο που είναι πρόεδρος

 Οι επόμενες 11 εβδομάδες θα μπορούσαν να είναι οι πιο επικίνδυνες στην ιστορία των ΗΠΑ με ηγέτη έναν εκδικητικό και "λαβωμένο" άνθρωπο, εκτιμούν αναλυτές. Θα υπάρξει νέος έλεγχος για τις οικονομικές συναλλαγές του Τραμπ.



Το χάος που προκάλεσε ο Ντόναλντ Τραμπ μέχρι τις αμερικανικές εκλογές, εκτιμάται από ειδικούς ότι είναι μικρό συγκριτικά με όσα μπορεί να κάνει τις επόμενες 11 εβδομάδες, που θα είναι στον προεδρικό θώκο, πριν παραδώσει τη σκυτάλη, στις 20 Ιανουαρίου, στον Τζο Μπάιντεν.

Οι ΗΠΑ αποχώρησαν την προηγούμενη Τετάρτη και τυπικά από την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, η πανδημία κορονοϊού έχει οδηγήσει στον θάνατο ήδη περίπου 250.000 ανθρώπους, αριθμός που αυξάνεται ραγδαία ενώ ο Δρ. Άντονι Φάουτσι, ο κορυφαίος λοιμωξιολόγος της χώρας είναι στο "στόχαστρο" του Τραμπ, κινδυνεύοντας με απόλυση.

Ωστόσο, αναλυτές υποστηρίζουν ότι το διάστημα μέχρι την ορκωμοσία του νέου προέδρου, μπορεί να είναι το πιο επικίνδυνο στην ιστορία των ΗΠΑ και εξαρτάται από το αν ο "εκδικητής" Τραμπ αποφασίσει να τραβήξει στα άκρα το σχοινί.

"Αν ο Τραμπ χάσει την εξουσία, θα περάσει τις τελευταίες 90 μέρες του καταστρέφοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες σαν ταύρος εν υαλοπωλείο", δήλωσε ο Malcolm Nance, βετεράνος αναλυτής πληροφοριών και πολιτικός συγγραφέας, μιλώντας πριν από το αποτέλεσμα των εκλογών. "Είναι πιθανό να δούμε τη μεγαλύτερη πολιτική οργή στην ιστορία. Μπορεί να αποφασίσει ότι θέλει να βγει με ένα χτύπημα, μπορεί να αποφασίσει ότι δεν θα δεχτεί το εκλογικό αποτέλεσμα. Ποιος ξέρει τι θα κάνει ένας μονάρχης;".

Οι φόβοι του Nance βασίζονται τόσο στις προηγούμενες κινήσεις του Τραμπ, όπως η αποτυχία να λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του κορονοϊού, όσο και για ό,τι είναι ικανός να κάνει. Η αυτοσυντήρηση ενόψει των αυξανόμενων νομικών και οικονομικών πιέσεων θα είναι υψίστης σημασίας, πιστεύει ο Nance, με τον Τραμπ να ωθεί τις εκτελεστικές και συνταγματικές του εξουσίες στο όριο ή πέραν αυτού, όπως αναφέρει ο Guardian.

"Θα συγχωρήσει τον εαυτό του. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό », είπε ο Nance . "Περιμένει από το ανώτατο δικαστήριο να τον καλύψει. Πάντα καθόριζε τα πράγματα στη ζωή του, και τώρα πιστεύει ότι κατέχει το αμερικανικό δικαστικό σύστημα".

Ενώ είναι δυνατή μια αναταραχή για την περαιτέρω ανατροπή περιβαλλοντικών και βιομηχανικών κανονισμών, οι αναλυτές πιστεύουν ότι ένας "λαβωμένος" Τραμπ θα έχει λιγότερα κίνητρα από την πολιτική και θα επικεντρώνεται περισσότερο στον εαυτό του. Η κύρια ανησυχία του Nance είναι η πιθανότητα εμφάνισης αναταραχών από υποστηρικτές του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένων ένοπλων πολιτοφυλάκων, λευκών υπερασπιστών και άλλων ακτιβιστών που πυροδοτούνται από σχετικές προσκλήσεις του ηγέτη τους.

"Όλες αυτές οι συνοδεία 100 φορτηγών μπορεί να αρχίσουν να βαδίζουν όπως πηγαίνουν στη Μοσούλη", είπε. "Είναι σαν μια εξέγερση. Θα μάθουμε ... αν θα ξεσηκωθούν μαζικά και θα πουν ότι δεν το δεχόμαστε, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο άνθρωπος μας και αρχίσουν να παρελαύνουν".

Οι ταπεινωμένοι συνεργάτες του Τραμπ που έχουν παραβιάσει το νόμο θα μπορούσαν επίσης να επωφεληθούν από την καλοσύνη του απερχόμενου προέδρου, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρόεδρος της εκστρατείας του Πολ Μάναφορτ, ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Μάικλ Φλιν και ο Στιβ Μπάνον, ο αρχιτέκτονας της νίκης του Τραμπ, ο οποίος αντιμετωπίζει κατηγορίες απάτης.

Θα υπάρξει νέος έλεγχος για τις οικονομικές συναλλαγές του Τραμπ. Το γραφείο του γενικού εισαγγελέα του Μανχάταν ερευνά τον Τραμπ και την επιχειρηματική του αυτοκρατορία για πιθανή απάτη σε τράπεζες και ασφάλειες, αλλά δεν μπορεί να αναλάβει δράση ενώ αυτός βρίσκεται στην προεδρία.

Ο Τραμπ θα χάσει σύντομα την προστασία του Μπιλ Μπαρ, του γενικού εισαγγελέα, τον οποίο οι επικριτές κατηγόρησαν ότι ενεργεί σαν προσωπικός δικηγόρος του προέδρου. Αυτό σημαίνει ότι ο Τραμπ έχει ένα μικρότερο περιθώριο ευκαιρίας για να προετοιμαστεί για νομικές συνέπειες.

"Είναι ένα συμβιβασμένο άτομο, ένα περιουσιακό στοιχείο μιας ξένης δύναμης και βρίσκεται κάτω από την κυριαρχία, την πληρωμή, ή πιθανότατα το χρέος του Βλαντιμίρ Πούτιν", δήλωσε ο Nance. "Οτιδήποτε τον ωφελεί προσωπικά, οτιδήποτε ωφελεί αυτό που πιστεύει ότι είναι το εμπορικό του σήμα, θα το κάνει".

Άλλοι αναλυτές συμφωνούν. "Ο Τραμπ πιθανότατα θα περάσει τους τελευταίους μήνες του σε μια αναταραχή αυτοεξυπηρέτησης, ζητώντας συγγνώμες και προσπαθώντας να δυσφημίσει τους αντιπάλους του και το ίδιο το σύστημα", δήλωσε στο CNN ο Garry Kasparov, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού και πρόεδρος του Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

"Οι Αμερικανοί που θέλουν να δουν το κράτος δικαίου να αποκατασταθεί και να ενισχυθεί πρέπει να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν για αυτό, στα δικαστήρια και στους δρόμους, εάν είναι απαραίτητο, ειρηνικά αλλά επίμονα, γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του δεν θα πάνε ήσυχα".

Δεν πιστεύουν όλοι οι ειδικοί, ωστόσο, ότι η προεδρία του Τραμπ θα είναι εντελώς ασταθής. "Αυτό που θα τον σταματήσει είναι ο φόβος της φυλακής", είπε στο Salon ο Stuart Stevens, βετεράνος Ρεπουμπλικανός σύμβουλος.

Τελικά, ο Τραμπ θα περάσει τις τελευταίες μέρες του στον Λευκό Οίκο προσπαθώντας να αποφύγει να μοιάζει με χαμένος ή αποτυχημένος, λένε οι αναλυτές.

"Έχω μεγάλη eμπειρία με μονάρχες και ηγέτες του τρίτου κόσμου, οπότε έβλεπα πώς συμπεριφέρονται αυτοί οι άνθρωποι", είπε ο Nance.

Υπήρξε μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι μονάρχες όπως ο Ντόναλντ Τραμπ έκλεισαν τη σταδιοδρομία τους. Παλαιότερα, αν δεν σκοτωνόσασταν από τους πολιτικούς εχθρούς σας, παίρνατε ένα δισεκατομμύριο δολάρια, πηγαίνατε στη Γαλλική Ριβιέρα και εξαφανιζόσασταν. Τώρα δεν θέλουν πλέον να το κάνουν αυτό. Θέλουν να έχουν όλα τα χρήματά τους και να παραμένουν στην εξουσία, και να ξοδεύουν τα χρήματα. Ποιος ξέρει με τον Ντόναλντ Τραμπ;".

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2020

Αμερικανός αναλυτής: "Η Ρωσία απειλεί Τούρκους -Αζέρους με στρατιωτική επέμβαση

Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως φαίνονται στο Ναγκόρνο Καραμπάχ πλέον, ενώ οι Ρώσοι φέρονται να έχουν απολέσει προ πολλού την υπομονή τους με την Τουρκία, εισερχόμενοι πλέον στο στάδιο πιθανής στρατιωτικής δράσης .


 Ο Πούτιν απειλεί μυστικά τον Ερντογάν με "τσουνάμι" εξελίξεων στο Καραμπάχ αν δεν κάνει πίσω.

“Η Ρωσία απειλεί με στρατιωτική επέμβαση εάν το Αζερμπαϊτζάν αρνηθεί να αποδεχθεί μια διαρκή κατάπαυση πυρός στη συνεχιζόμενη σύγκρουση με την Αρμενία στο Ναγκόρνο.

Σε ανακοίνωση του, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών προειδοποίησε ότι "η Ρωσία θα παράσχει στην [Αρμενία] κάθε αναγκαία βοήθεια εάν πραγματοποιηθούν συγκρούσεις απευθείας στο έδαφός της χώρας αυτής", αναφέρει ο Αμερικανός αναλυτής Tom Rogan από γνωστή αμερικανική ιστοσελίδα με έδρα την αμερικανική πρωτεύουσα.

Με επίκεντρο το επίμαχο έδαφος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η σύγκρουση μαίνεται από τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Μέχρι τώρα ωστόσο, η Ρωσία έχει διαδραματίσει παθητικό ρόλο. Η κυβέρνηση του Βλαντιμίρ Πούτιν επιδίωξε να μεσολαβήσει για μια διαρκή κατάπαυση του πυρός, ακόμη και σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ουάσιγκτον.

Δυστυχώς όμως, καμία από αυτές τις “εκεχειρίες” δεν πραγματοποιήθηκε για περισσότερες από μερικές ώρες. Η νέα ανακοίνωση της Ρωσίας σχεδιάστηκε κατά τέτοιο τρόπο ώστε  να αλλάξει ολοκληρωτικά αυτήν την εξίσωση, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην Τουρκία.

Με κίνητρο το μακροχρόνιο μίσος για την Αρμενία και την επιθυμία να “προελάσει” μέσω των Αζέρων στην περιοχή του Ναγκόρνο, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποστηρίζει  τις στρατιωτικές προσπάθειες του Αζερμπαϊτζάν με κάθε μέσο.

Από την έναρξη των συγκρούσεων, ο Ερντογάν παρείχε στο Αζερμπαϊτζάν άμεση και έμμεση στρατιωτική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών, drone, όπλων και  ανάπτυξης των τουρκόφιλων πολιτοφυλακών.

Με το που ξεκίνησαν οι συνομιλίες κατάπαυσης του πυρός, ο Ερντογάν πίεσε το Αζερμπαϊτζάν να συνεχίσει τις μάχες και να αυξήσει την πίεση στην Αρμενία. Αυτό απέτρεψε τη σταθεροποίηση της κατάστασης στην περιοχή και οδήγησε σε αυξανόμενα τρομερά προβλήματα των αμάχων.

"Αυτή η τουρκική επιθετικότητα έχει επιδεινώσει την σχέση Ερντογάν και Πούτιν. Η Ρωσία έχει καλές σχέσεις τόσο με την Αρμενία όσο και με το Αζερμπαϊτζάν, και δεν θέλει να ξεσπάσει ένας ανεξέλεγκτος πόλεμος στα νότια σύνορά της.

Καθιστώντας τη δυσαρέσκειά του ξεκάθαρη, ο Πούτιν την περασμένη εβδομάδα έδωσε εντολή για βομβαρδισμό των θέσεων της τουρκόφιλης πολιτοφυλακής στη Συρία. Δεκάδες ισλαμιστές μαχητές σκοτώθηκαν.

Ήταν ένα μήνυμα όμως στην Άγκυρα, “αν συνεχίσετε την εμπλοκή σας στο Ναγκόρνο θα σας κάνω να πληρώσετε για αυτό”, δηλώνει ο Αμερικανός ειδικός.

Η τελευταία προειδοποίηση της Μόσχας για στρατιωτική επέμβαση υπέρ της Αρμενίας είναι μια συνέχεια της κόκκινης γραμμής του Πούτιν προς τον Ερντογάν.

"Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν μυστικά δηλώνει ότι, αν δεν αποσυρθεί η Τουρκία από την υποστήριξη της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο, η Ρωσία θα πιέσει αφόρητα τον Ερντογάν.

Ο Πούτιν δεν παίζει κανένα τυχερό παιχνίδι, και πιθανώς βασίζεται σωστά σε προηγούμενες εμπειρίες, ότι ο Ερντογάν θα δηλώσει την οργή του και θα υποχωρήσει.

Παρόλα αυτά, όσον αφορά το κρίσιμο σημείο, ο Τούρκος ηγέτης συνεχίζει να δείχνει απροθυμία να πάει με τα “νερά’ του πρώην ηγέτη της KGB", καταλήγει μεταξύ άλλων ο ίδιος.

Το πιθανό σενάριο είναι ότι εφόσον δεν αποδεχθεί ο Ερντογάν  μια αληθινή κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο, τότε η  τοπική σύγκρουση θα πάρει μια διεθνή διάσταση και μάλιστα ταχύτατα από πλευράς Μόσχας.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Τουρκία είναι κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, τότε το όλο σκηνικό περιπλέκεται ακόμα πιο επικίνδυνα, ενώ και η πρόσφατη δοκιμή του νέου υπερηχητικού ρωσικού πυραύλου ήταν προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση που "βλέπει" Άγκυρα.

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2020

Αποχώρησε ρωσική εταιρεία από το τουρκικό πυρηνικό πρόγραμμα στο Ακουγιού

 Σε τριπλό χτύπημα εξελίσσεται η κατάσταση στην Τουρκία, αλλά στην Αθήνα κανείς δεν ξέρει κατά πόσο θα χρησιμοποιήσουν αυτές τις νέες εξελίξεις γιατί ακόμα αρκετοί μιλάνε για "διπλωματία των σεισμών" ενώ σε απάντηση η Άγκυρα μόλις προχθες το απόγευμα παρέτεινε τη παράνομη «ερευνητική» δραστηριότητα του τουρκικού πλοίου Οruc Reis και των συνοδευτικών του πλοίων Ataman και Cengiz Han επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ως τις 14 Νοεμβρίου.


Έτσι μετά τον σεισμό μεγέθους 6,7 Ρίχτερ που συντάραξε τη Σμύρνη , στον οποίο τουλάχιστον 49 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, την νέα υποχώρηση της τουρκική λίρας (αν και αυτό δεν ξέρουμε κατά πόσο μπορεί να αρκεί καθώς ο Ερντογάν έχει δείξει ότι οι ενέσεις ρευστότητας από το Κατάρ και εσχάτως από το Αζερμπαϊτζάν καταφέρνει να συγκρατήσει τις εσωτερικές απώλειες) σήμερα ανακοινώθηκε ότι ρωσική εταιρία έχει αποχωρήσει από τα σχέδια να κτίσει τον πρώτο τουρκικό πυρηνικό σταθμό ενέργειας ως επακόλουθο των εντάσεων που προέκυψαν μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας για θέματα που περιλαμβάνουν και τις συγκρούσεις στην Λιβύη, την Συρία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Όπως μεταδίδουν τουρκικά ΜΜΕ η Ίντερ Ράο, μία από τις μεγαλύτερες ρωσικές δημόσιες επιχειρήσεις ενέργειας, απoχώρησε από το σχέδιο έπειτα από συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου την 26η Οκτωβρίου, σύμφωνα με τον Κερίμ Ουλκέρ.

Η Τουρκία και η Ρωσία έχουν αναπτύξει οικονομική συνεργασία τα πρόσφατα χρόνια, περιλαμβανόμενης και της κοινοπραξίας για την ανάπτυξη του πυρηνικού σταθμού ενέργειας του Άκκουγιού στην νοτιοανατολική Τουρκία.

Η συμφωνία ορόσημο για το κτίσιμο εργοστασίου δυναμικής 4800 mεγκαβατ υπογράφτηκε από τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Ρώσσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν το 2010, αλλά φαίνεται πως τώρα τίθεται υπό αμφισβήτηση καθώς οι δύο ηγέτες βρίσκονται ενώπιον διαφορών για σειρά ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής.

Η Ίντερ Ράο, μία από τις μεγαλύτερες ρωσικές δημόσιες επιχειρήσεις ενέργειας, απoχώρησε από το σχέδιο έπειτα από συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου την 26η Οκτωβρίου, σύμφωνα με τον Κερίμ Ουλκέρ.
Η κίνηση αυτή, όπως μεταδίδουν τα tourkikanea, ήλθε έπειτα από την στρατιωτική παρέμβαση της Τουρκίας προς υποστήριξη του Αζερμπαϊτζάν στην σύγκρουσή του με την Αρμενία για την διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, καθώς παραδοσιακά αυτή θεωρείται υπό ρωσική επιρροή.
Παρόλο που διατηρείται μια χρηματοδότηση στο 1% στο Άκκουγιού, ο Ουλκέρ είπε πως η απόφαση προήλθε από τις πολιτικές σχέσεις του προεδρου της Ίντερ Ράο, Ιγκόρ Σέτσιν, οποίος είναι εκ των πραγμάτων βοηθός του Πούτιν.
«Είναι αξιοσημείωτο ότι η Ίντερ Ράο, η οποία βρίσκεται υπο την διοίκηση του Ιγκόρ Σέτσιν, γνωστού ως του δεύτερου ισχυρότερου ονόματος στην Ρωσία, έχει αποχωρήσει από το πρόγραμμα του Πυρηνικού Σταθμού Ενέργειας του Άκκουγιού.
Ειδικά αμέσως μετά την υποστήριξη από την Τουρκία προς το Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ», έγραψε ο Ουλκέρ.

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2020

Πρώην πρωθυπουργός Μαλαισίας: Δικαίωμα των Μουσουλμάνων να σκοτώσουν εκατομμύρια Γάλλους

Σε μια αδιανόητη δήλωση προχώρησε μέσω Twitter ο πρώην πρωθυπουργός της Μαλαισίας Μοχάμεντ Μαχατίρ μετά την τρομοκρατική επίθεση με τους τρεις νεκρούς στη Νίκαια της Γαλλίας.


Οι Μουσουλμάνοι «έχουν δικαίωμα να σκοτώσουν εκατομμύρια Γάλλους» έγραψε στο Twitter ο Μαχατίρ. 
Σε άλλες αναρτήσεις του ο παλαίμαχος πολιτικός αναφέρθηκε στην πολιτισμική σύγκρουση ανάμεσα στην Δύση και τον Ισλαμικό κόσμο καταδικάζοντας τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, επειδή συσχέτισε την επίθεση της Πέμπτης με το Ισλάμ.

«Οι Μουσουλμάνοι έχουν δικαίωμα να είναι θυμωμένοι και να σκοτώσουν εκατομμύρια Γάλλους για τις σφαγές του παρελθόντος» έγραψε χαρακτηριστικά ο Μαχατίρ με την ανάρτησή του να έχει αφαιρεθεί πλέον από το Twitter.
«Αλλά οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δεν έχουν εφαρμόσει τον νόμο “όδοντα αντί οδόντος”.

Οι Μουσουλμάνοι δεν το κάνουν αυτό.
Οι Γάλλοι δεν πρέπει να το κάνουν» πρόσθεσε.

«Αφού κατηγορήσατε όλους τους Μουσουλμάνους και τη μουσουλμανική θρησκεία για ό,τι έγινε από έναν εξαγριωμένο άτομο, οι Μουσουλμάνοι έχουν δικαίωμα να τιμωρήσουν τους Γάλλους» συμπλήρωσε αναφερόμενος στον αποκεφαλισμό του Γάλλου εκπαιδευτικού που έδειξε σε μαθητές σκίτσα του Charlie Hebdo για τον προφήτη Μωάμεθ.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2020

Ειδήσεις, και σημαντικές λεπτομέρειες που αφορούν πρωτίστως την Ελλάδα και περνάνε στα ψιλά..

Οι εξελίξεις που μας αφορούν άμεσα, είτε δεν γίνονται «ειδήσεις» μέσα στην Ελλάδα, είτε αφυδατώνονται και περνάνε εντελώς «στα ψηλά»…


Πρώτη είδηση, η στροφή της Γαλλίας κατά της «Πολιτικής ορθότητας»! Με το χτύπημα του ισλαμοφασισμού μέσα στη χώρα. Μετά τον αποτρόπαιο αποκεφαλισμό Γάλλου καθηγητή, από νεαρό ισλαμιστή…

— Διώκονται όσοι μουσουλμάνοι αρνούνται να ενσωματωθούν στον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής.

— Τίθεται σε αυστηρή επιτήρηση η «ιδιωτική» θρησκευτική διδασκαλία των μουσουλμανοπαίδων.

— Απελαύνονται ιμάμηδες που κήρυσσαν τη μισαλλοδοξία κατά των Χριστιανών.

— Προβάλλονται δημoσίως – και μάλιστα από τα κυβερνητικά κτίρια – τα «απαγορευμένα» σκίτσα (για τα οποία κατακρεουργήθηκε ο Γάλλος καθηγητής Σαμουέλ Πετί)

— Καταργείται η υποχρεωτική προσαρμογή των συσσιτίων στο μουσουλμανικό τυπικό (απαγόρευση χοιρινού κλπ.)

— Καταργείται η υποχρέωση να λειτουργούν οι δημόσιες πισίνες χωριστά για άνδρες και γυναίκες.

— Καταργείται η έκδοση… πιστοποιητικών παρθενίας κλπ.

— Επίσης διώκοnται στο εξής οι οργανώσεις (και οι ΜΚΟ) που κυνηγούν ως … «ισλαμοφοβικούς» ή «ρατσιστές» όσους διαμαρτύρονται κατά της προσαρμογής της γαλλικής κοινωνίας στους ισλαμικούς κανόνες.

–Να σημειωθεί ότι αυτά τα αποφασίζει πλέον ο «Κεντρώος» Πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν – όχι κάποιος «δεξιός» αρχηγός κράτους, όπως ο Αυστριακός Καγκελάριος Κούρτς για παράδειγμα.

Ασφαλώς και ο Κούρτς και οι ηγέτες μιας σειράς ανατολικοευρωπαϊκών κρατών είχαν προηγουμένως αποφασίσει τα ίδια ή αντίστοιχα. Το καινούργιο, όμως εδώ, είναι ότι τα πιο ριζοσπαστικά μέτρα αυτή τη φορά τα παίρνει ένας ακραιφνώς «Κεντρώος» – τον οποίο το περιοδικό Time τον αναδεικνύει στο εξώφυλλό του ως τον «Ηγέτη της Ευρώπης»…

Αν κάποιος απλώς έλεγε πριν λίγες μέρες αυτά που ΚΑΝΕΙ σήμερα ο Μακρόν στη Γαλλία. Θα έβρισκε τον μπελά του!

Τώρα «ο φόβος έχει αλλάξει πλευρά» – όπως διακήρυξε εμφατικά ο Γάλλος Πρόεδρος…

— Να σημειωθεί ακόμα ότι τα σκληρά μέτρα του Μακρόν κατά του ισλαμοφασισμού, τα χειροκρότησαν πρώτοι – με αληθινή ανακούφιση – οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι της Γαλλίας! Οι οποίοι ήταν τα πρώτα θύματα των φανατικών ομοθρήσκων τους – κυρίως οι γυναίκες μουσουλμάνες.

Πράγματι, οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι, εδώ και χρόνια ζητούσαν να προστατεύσει το γαλλικό κράτος τα δικά τους ανθρώπινα δικαιώματα, όπως έκανε και για τα αντίστοιχα των υπολοίπων Γάλλων πολιτών. Για πρώτη φορά εισακούστηκαν…

Κι έτσι τα μέτρα του Μακρόν δεν στρέφονται κατά των μουσουλμάνων της Γαλλίας – στρέφονται κατά των φανατικών ισλαμιστών που απειλούν των πάντες – και καταδυνάστευαν, ως τώρα, κυρίως του μετριοπαθείς μουσουλμάνους της χώρας.

–Να σημειωθεί ακόμα ότι, ενώ η κριτική στον Χριστιανισμό, στα δόγματά του, στους αγίους του και στην ιεραρχία των Χριστιανικών Εκκλησιών παντού στην Ευρώπη, είναι ελεύθερη, οι φανατικοί ισλαμιστές είχαν επιβάλει «άτυπη απαγόρευση» δημοσίευσης κάθε εικαστικής απεικόνισης (έστω και «αθώου» σκίτσου) του Προφήτη Μωάμεθ, καθώς και κάθε επικριτικής αναφοράς στο Ισλάμ.

–Να σημειωθεί επίσης ότι ενώ οι φανατικοί μουσουλμάνοι είχαν επιβάλει την έκδοση «πιστοποιητικών παρθενίας» για τις νεαρές μουσουλμάνες της Ευρώπης, οι φεμινίστριες που κατά τα άλλα κατακεραυνώνουν την «τοξική αρρενωπότητα» και την «τυραννική πατριαρχία», ΔΕΝ διαμαρτυρήθηκαν ποτέ για τα πιστοποιητικά παρθενίας! Τόση υποκρισία…

Δεύτερη είδηση, συναφής με την προηγούμενη: Είχαμε ραγδαία επιδείνωση στις διακρατικές σχέσεις Τουρκίας-Γαλλίας. Ο Ερντογάν χαρακτήρισε τον Μακρόν… ανισόρροπο (χρήζοντα ψυχιατρικής παρακολούθησης), ανακλήθησαν οι πρέσβεις των δύο χωρών και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδοκίμασε τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος του Γάλλου Προέδρου.

Δεν πρόκειται για απλό «διπλωματικό επεισόδιο» που θα ξεπεραστεί σε λίγο – και θα ξεχαστεί. Ο Μακρόν είναι αναγκασμένος πλέον να συνεχίσει στο δρόμο που διάλεξε: Να εφαρμόσει τα μέτρα κατά των ακραίων ισλαμιστικών κυκλωμάτων στην Γαλλία. Κι όσο το κάνει, ο Ερντογάν είναι υποχρεωμένος κι αυτός – αφού έχει επιλέξει να εμφανίζεται ως «προστάτης» των τζιχαντιστών διεθνώς – να κλιμακώνει τις αντιδράσεις του κατά της Γαλλίας. Και κατά όσων την υποστηρίζουν…

Το αντι-ισλαμιστικό κίνημα μέσα στην Ευρώπη φουντώνει! Και όσες κυβερνήσεις προσπαθούσαν να κρατήσουν «ισορροπίες» θα βρεθούν σε δύσκολη θέση. Για την ακρίβεια θα αναγκαστούν να υιοθετήσουν τη στάση της Γαλλίας.

Το λαθρομεταναστευτικό που έχει «εργαλειοποιήσει» ο Ερντογάν, θα μπει πλέον – και επισήμως – σε εντελώς άλλο πλαίσιο αντιμετώπισης:

–Μέχρι τώρα πολλές κυβερνήσεις υποστήριζαν ότι ο Ερντογάν προσπαθεί να διαχειριστεί «πρόσφυγες» – και πρέπει να ενισχύεται γι’ αυτό (από την ΕΕ).

–Τώρα αποκαλύπτεται ότι δεν διαχειρίζεται «πρόσφυγες», προσελκύει και στέλνει «εργαλειοποιημένους» λαθρομετανάστες, οι οποίοι ενισχύουν τα ισλαμιστικά δίκτυα στην Ευρώπη. Κι αυτό αλλάζει εντελώς την πολιτική της Ευρώπης απέναντί του.

Πολύ περισσότερο – κι εδώ είναι η τρίτη «είδηση» που πέρασε «στα ψηλά» – όταν έρχονται και ηγέτες μεγάλων μουσουλμανικών χωρών και προειδοποιούν για τα επικίνδυνα «παιγνίδια» του Ερντογάν με τους τζιχαντιστές!

Όπως ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Σίσι, που το είπε ξεκάθαρα:

–Να έχετε το νου σας, μας είπε. Ο Ερντογάν διοχετεύει τζιχαντιστές στην Ευρώπη…

Κι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας είπε χθες κάτι παρόμοιο:

— Ότι η Τουρκία του Ερντογάν έχει γίνει… «Τουριστικό Γραφείο» που στέλνει τζιχαντιστές στην Ευρώπη.

Πολύ σωστά όλα αυτά! Όμως…

Όμως, εμείς τους αποκαλούμε ακόμα… «πρόσφυγες και μετανάστες»! Έχουμε μειώσει τις «ροές» προς την Ελλάδα, αλλά ακόμα δεν έχουμε καταφέρει ούτε να ελέγξουμε όσους βρίσκονται εδώ, ούτε να τους επαναπατρίσουμε. Χώρια που τους δίνουμε και… «προφίλ ασύλου»!

Πάντως, όσον αφορά την προειδοποίηση του Σίσι, ότι στέλνονται τζιχαντιστές από την Τουρκία, ΚΑΙ για μας «χτυπάει η Καμπάνα». (Όχι μόνο για τη Γαλλία…)

Τέταρτον, ήλθε στην Ελλάδα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ (μετά από δύο χρόνια απόλυτου διπλωματικού «παγετού» στις ελληνο-ρωσικές σχέσεις) και διακήρυξε, ουσιαστικά, ότι η χώρα του δεν έχει καμία αντίρρηση να επεκταθούν τα ελληνικά χωρικά ύδατα σε 12 μίλια!

Να σημειωθεί ότι η Τουρκία είχε διακηρύξει ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε casus belli για την ίδια. Επικαλούμενη γι’ αυτό τις «αντιρρήσεις» και της Ρωσίας: Κάτι τέτοιο, υποστήριζαν οι Τούρκοι, θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε «Ελληνική λίμνη» και θα απέκλειε τις κινήσεις του Τουρκικού στόλου, αλλά και τις κινήσεις του Ρωσικού στόλου (καθώς και τις κινήσεις των εμπορικών στόλων)…

Αυτό βέβαια, ήταν απολύτως εξωπραγματικό! Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, προβλέπει ότι όπου τα χωρικά ύδατα μιας νησιωτικής χώρας «κλείνουν» τα θαλάσσια περάσματα, αυτό δεν εμποδίζει ούτε την ελεύθερη διεθνή ναυσιπλοΐα (των εμπορικών ή επιβατηγών πλοίων) ούτε την «αβλαβή διέλευση» των στόλων…

Χρειάστηκε να περάσουν, όμως, 25 χρόνια από την πρώτη διακήρυξη του casus belli εκ μέρους της Τουρκίας και σε βάρος της Ελλάδος, για να βγει η Ρωσία και να διακηρύξει επίσημα, ότι είναι δικαίωμα της Ελλάδας τα 12 μίλια (και η ίδια δεν έχει καμία αντίρρηση)…

Αν αυτό – ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή – δεν είναι «άδειασμα» του Ερντογάν, τότε τι είναι;

(Βέβαια, στις διπλωματικές κινήσεις της Ρωσίας δεν είναι να έχουμε και μεγάλη εμπιστοσύνη. Καιροσκοπικές είναι συνήθως. Αλλά όπως οφείλουμε να λαμβάνουμε υπ’ όψιν τη Ρωσία, όταν στηρίζει τον Ερντογάν, έτσι πρέπει να εκμεταλλευόμαστε και τις περιστάσεις όταν στρέφεται εναντίον του. Δεν γίνεται μονά-ζυγά, πάντα να… χάνουμε εμείς! Και πάντως η ρωσική δήλωση στήριξης στα 12 μίλια είναι πολύ σημαντική για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή…)

* Τέλος, μια ακόμα είδηση που πέρασε «στα ψηλά» τα τελευταία 24ωρα, είναι η συμφωνία μόνιμης εκεχειρίας στη Λιβύη. Όπου ο Χαφτάρ φαίνεται να συμφώνησε με τον Σάρατζ να φύγουν όλοι οι μισθοφόροι και να ενοποιηθεί ξανά η χώρα τους. Με τα Ηνωμένα Έθνη (και την Ευρώπη) να πανηγυρίζουν, τον Σάρατζ να δηλώνει ότι μετά από αυτό θα αποχωρήσει από την εξουσία και μόνον ο Ερντογάν να δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει τη Συμφωνία.

Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν πολύ «χαλάστηκε»...

Γιατί απλούστατα ο ίδιος βγήκε χαμένος…

Το περιβόητο Τουρκολυβικό σύμφωνο (πιθανώς) αναστέλλεται πλέον.

Και χωρίς τους μισθοφόρους του Ερντογάν, η Λιβύη παύει να είναι «προπύργιο» της Τουρκίας. Και περνάει υπό τον έλεγχο της Αιγύπτου και της Γαλλίας (σε κάποιο βαθμό ίσως, και της Ρωσίας)…

Τα νέα από τη Λιβύη ήταν πολύ δυσάρεστα για τον Ερντογάν, όπως έδειξε και η αντίδρασή του. Αν προσπαθήσει «να κάνει κάτι», τα νέα θα γίνουν ακόμα πιο άσχημα γι’ αυτόν. (Το μέτωπο που στήριζε τον Σάρατζ έχει διασπαστεί πλέον…)

Κάποιος Έλληνες «σύμβουλος» που έλεγε ότι «κακώς στηρίξαμε» τον Χάφταρ – και «προέβλεπε ότι ο Χαφτάρ επρόκειτο σύντομα «να απομακρυνθεί από τη Λιβύη» – θα τα έχει λίγο χαμένα τώρα, να υποθέσω.

Τελικά ο Χαφτάρ έμεινε – κι είναι ο Σάρατζ που φεύγει…

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2020

Η Ρωσία φαίνεται να «κλείνει το μάτι» στην Ελλάδα κάνοντας έξαλλο τον Ερντογάν

 Τη στιγμή που ο Τούρκος πρόεδρος κορυφώνει τις προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και συνεχίζει να παίζει με τη… φωτιά, με τις παράνομες NAVTEX για το Oruc Reis, το ενδιαφέρον που δείχνει η Ρωσία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι αυτό που του προκαλεί έντονη ανησυχία.


Η Μόσχα δεν έχει κάνει κάποια ενεργή παρέμβαση που να διαφοροποιήσει τα ως τώρα δεδομένα, οι σχέσεις της, όμως, με την Άγκυρα έχουν διαταραχθεί κι αυτό είναι δεδομένο. Τα ζητήματα που έχουν προκύψει δεν αφορούν μόνο τις συνεχείς προκλήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και τις υπόλοιπες κινήσεις του «Σουλτάνου» που έχουν κάνει τον Βλαντιμίρ Πούτιν να είναι έτοιμος να του… τραβήξει το αυτί, όπως λένε οι διεθνείς αναλυτές.

Η παρεμβατικότητα της Τουρκίας στο θέμα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και η στήριξη που παρέχει στο Αζερμπαϊτζάν σε βάρος της Αρμενίας, από τα τέλη Σεπτεμβρίου έφερε την πρώτη αντίδραση του Κρεμλίνου. Ήδη, άλλωστε, είχε παρατηρηθεί εκνευρισμός στη Μόσχα από τα γεγονότα στο Ιντλίμπ στη Βόρεια Συρία, με την εμπόλεμη ζώνη του Ναγκόρνο-Καραμπάχ να φέρνει και την πρώτη αντίδραση της Ρωσίας.

Ακολούθησε το κοινό ανακοινωθέν από ΗΠΑ, Ρωσία και Γαλλία που επί της ουσίας έβαλε στη… γωνία τον «Σουλτάνο», με τις αποκαλύψεις του Μακρόν για μεταφορά τζιχαντιστών στη Συρία από την Τουρκία να προκαλούν μεγάλο εκνευρισμό στον Ερντογάν, ο οποίος εμφανίστηκε ενοχλημένος από τη συγκεκριμένη παρέμβαση. Η στάση, όμως, που κρατά ο Τούρκος πρόεδρος στο θέμα της Κριμαίας στην Ουκρανία είναι επίσης ενοχλητική για το Κρεμλίνο, συνεπώς εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως μόνο τυχαία δεν ήταν η τοποθέτηση του Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος υποστήριξε πως Τουρκία και Ρωσία δεν είναι στρατηγικοί σύμμαχοι αλλά απλώς εταίροι.

Οι σχέσεις Άγκυρας - Μόσχας δεν διάγουν και την καλύτερη περίοδο...

Σε ό,τι αφορά, τώρα, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τη στάση που κρατάει η Μόσχα στο συγκεκριμένο θέμα, η πρώτη τάση φάνηκε από τη θέση της πρεσβείας της Ρωσίας στην Αθήνα. Στις 15 Οκτωβρίου μέσω twitter έγινε σαφές πως παραμένει κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας τα 12 ναυτικά μίλια, με το μήνυμα να είναι σαφές προς την Άγκυρα, τη στιγμή που είχε ανεβάσει ξανά το θερμόμετρο στο Αιγαίο.

Ακολούθησαν αποκαλύψεις σε ρωσικά media για αποτυχημένη δοκιμή των S-400 που έβγαλαν στη… σέντρα τον Ερντογάν για όσα υποστήριζε, ενώ ακόμα πιο έντονη έγινε η ανησυχία των Τούρκων από ένα tweet του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών στις 20 Οκτωβρίου. Με αφορμή την επέτειο της ναυμαχίας του Ναυαρίνου, ανέβασε σε όλους τους λογαριασμούς που διατηρεί στα social media ένα βίντεο – αφιέρωμα στη ναυμαχία του Ναυαρίνου και στη βύθιση του Οθωμανικού στόλου. Η συγκυρία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία, αφού ήρθε σε μια ημέρα όπου οι τουρκικές προκλήσεις έχουν φτάσει στο απροχώρητο στο Αιγαίο, με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συνεχίζει τις παρανοϊκές δηλώσεις και τις απειλές έναντι της Ελλάδας.

Δυο 24ωρα αργότερα, επιβεβαιώθηκε η άφιξη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα, στις 26 Οκτωβρίου. Η εκπρόσωπος του υπουργείο, Μαρία Ζαχάροβα, αναφέρθηκε σε όλα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής των Ρώσων και μεταξύ αυτών ήταν και η επίσκεψη του Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα. Όπως ανέφερε, στην επίσκεψή του θα έχει συνομιλίες με τον υπουργό εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκο Δένδια, θα γίνει δεκτός από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ θα έχει συνάντηση και με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα.

Στις δηλώσεις της, η Μαρία Ζαχάροβα, σχολίασε πως «προβλέπεται να συζητηθούν οι τρόποι ενεργοποίησης του πολιτικού διαλόγου, η εμβάθυνση της διμερούς οικονομικής συνεργασίας, η ανάπτυξη των πολιτιστικό-ανθρωπιστικών σχέσεων».

Παράλληλα, επεσήμανε πως θα υπάρξει ανταλλαγή απόψεων για διεθνή και περιφερειακά θέματα, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο, της περιοχής της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής, τα Βαλκάνια και τον Καύκασο.

Το πλέον ηχηρό μήνυμα, όμως, θα είναι μια επίσκεψη του ίδιου του Βλάντιμιρ Πούτιν στην ελληνική πρωτεύουσα. Τα τελευταία 24ωρα, έχουν πληθύνει οι πληροφορίες πως ο Ρώσος πρόεδρος θα προγραμματίσει ένα ταξίδι στην Αθήνα με την έλευση του 2021. Το 2021 είναι και το έτος των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, του εθνικοαπελευθρωτικού Αγώνα, κατά τη διάρκεια των οποίων θα παραβρεθούν στη χώρα αρκετοί ηγέτες ξένων χωρών.

Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, η πρόσκληση προς τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, έχει σταλεί εδώ και καιρό στη Μόσχα από την Αθήνα και φαίνεται πως το Κρεμλίνο έχει αποφασίσει να την κάνει δεκτή. Μάλιστα, δεν αποκλείεται στη διάρκεια της παρουσίας του στην Αθήνα και στο περιθώριο των συναντήσεων που θα έχει ο Σεργκέι Λαβρόφ, να ανακοινώσει την επισημοποίηση του ταξιδιού του Ρώσου προέδρου στη χώρα μας μέσα στο 2021.

  Με δεδομένο ότι ο Πούτιν είναι ένας από τους παγκόσμιους ηγέτης που άπαντες θεωρούν ότι μπορεί να βάλει «φρένο» στον παρανοϊκό «Σουλτάνο», μια τέτοια επίσκεψη στην Αθήνα θα στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στην Άγκυρα και σίγουρα θα αυξήσει τον προβληματισμό του Ερντογάν, ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τη συμπεριφορά του απέναντι στην Ελλάδα.

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2020

Τι σημαίνει η προσφυγή Ελλάδας - Αλβανίας στην Χάγη

 Με την προσφυγή στην Χάγη Ελλάδα και Αλβανία απέδειξαν ότι έχουν αποφασίσει να κοιτούν μπροστά και να αφήσουν τις τραυματικές μνήμες του παρελθόντος στους ιστορικούς.

Η συμφωνία Ελλάδας - Αλβανίας για παραπομπή της οριοθέτησης των θαλάσσιων Ζωνών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είναι μια εξέλιξη με βαρύνουσα σημασία.

Πρώτον ολοκληρώνει την εξομάλυνση των σχέσεων της χώρας μας με τους βόρειους γείτονές μας μια δυναμική που είχε ως αφετηρία την Συμφωνία των Πρεσπών.

Δεύτερον απονευρώνει οριστικά την μακρόχρονη προσπάθεια της Τουρκίας να επενδύσει στην πλαγιοκόπηση της Ελλάδας μέσω της επιρροής της στα Σκόπια και στα Τίρανα.

Τρίτον εκ των πραγμάτων ενισχύει την προσπάθεια της Αθήνας να περιορίσει την Ατζέντα μιας ενδεχόμενης προσφυγής στην Χάγη Ελλάδας και Τουρκίας στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών.

Είναι γνωστό ότι η προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας της συμφωνίας με την Ελλάδα για την οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας υποδαυλίσθηκε από την Άγκυρα η οποία σταθερά και διαχρονικά στήριζε την εθνικιστική αδιαλλαξία στα Σκόπια.

Τούτων λεχθέντων η σταδιακή εξεύρεση συμβιβαστικών λύσεων με μια σειρά από γειτονικές χώρες διαμηνύει στην Τουρκία ότι ο χρόνος αλλά και η εμμονή της σε μια εμπρηστική ρητορική δεν δουλεύουν υπέρ της.

Η εργαλειοποίηση από τον Ερντογάν της όποιας επιρροής θα μπορούσε να έχει η Άγκυρα στους Μουσουλμάνους και Τουρκόφωνους των Βαλκανίων είναι δίχως αμφιβολία παράγοντας που υπήρξε καθοριστικός στην οριοθέτηση της προσέγγισης των Σκοπίων και των Τιράνων με την Άγκυρα.

Με την προσφυγή στην Χάγη Ελλάδα και Αλβανία απέδειξαν ότι έχουν αποφασίσει να κοιτούν μπροστά και να αφήσουν τις τραυματικές μνήμες του παρελθόντος στους ιστορικούς.

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2020

Αυτά τα όπλα πουλάει η Γερμανία στην Τουρκία

 Στο περιβόητο εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία επιμένει η Ελλάδα, κάτι που πρότεινε προς τους ευρωπαίους εταίρους ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου Κορυφής, την Παρασκευή και εισέπραξε την άρνησή τους.

Μάλιστα, πριν από αρκετές μέρες ο Δήμος Βερύκιος αποκάλυπτε την πρόταση της Αθήνας επί του θέματος προς το Βερολίνο και την απόρριψή του από τη γερμανική κυβέρνηση.

Υπό τον τίτλο «Ελληνικό αίτημα σε Γερμανία: Μπλόκο στην πώληση υποβρυχίων σε Τουρκία» και με την επισήμανση ότι «προς το παρόν η Γερμανία μπλοκάρει την πώληση τορπιλών στην Ελλάδα», ο Δήμος Βερύκιος στις 15 Οκτωβρίου, τα εξής:

«Η Ελλάδα ζητάει από την Γερμανία να παγώσει το πρόγραμμα κατασκευής έξι υποβρυχίων για την Τουρκία, ακολουθώντας τις ΗΠΑ που ακύρωσαν το πρόγραμμα F-35 προς την Τουρκία εξ αιτίας της αγοράς των Ρωσικών πυραύλων S-400 !

Προς το παρόν, η Γερμανία μπλοκάρει την πώληση τορπιλών προς την Ελλάδα.

Αλλά για να δούμε πόσο εφικτό μπορεί να είναι η υιοθέτηση μιας τέτοιας πρότασης (μπλοκάρισμα παράδοσης των τουρκικών υποβρυχίων) από την Καγκελαρία ;

Καταρχάς οι ΗΠΑ προέβησαν σε κυρώσεις κατά της Τουρκίας όχι για την Ελλάδα, αλλά για να υπερασπιστούν τη δική τους αμυντική βιομηχανία απέναντι στην Ρωσική αμυντική βιομηχανία, που στον τομέα των αντιαεροπορικών συστημάτων υπερέχει παγκοσμίως.

Η διακοπή του προγράμματος των F-35 από το Κογκρέσο σαφώς είχε διπλό στόχο. Αφενός εντάσσεται στην δημιουργία κλίματος «ψυχρού πολέμου» της Δύσης με την Ρωσία. Αφετέρου στοχεύει στην αποτροπή των δυτικών χωρών να επιλέξουν το ρωσικό σύστημα S-400 έναντι του αμερικανικού αντιαεροπορικού Patriot. Συν του ότι παγκοσμίως το F-35 έχει ζήτηση από τρίτες χώρες και η Ουάσιγκτον γνώριζε ότι όχι μόνο δεν θα τους έμεναν αδιάθετα αλλά απεναντίας θα τα μοσχοπουλούσανε σε άλλη ενδιαφερόμενη χώρα, όπως και ήδη εκδήλωσαν ενδιαφέρον τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Επομένως οι ΗΠΑ ενήργησαν εκ του ασφαλούς, διασφαλίζοντας πρώτα τα συμφέροντα της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας τους και εν συνέχεια στράφηκαν κατά της Τουρκίας στο πλαίσιο της υπεράσπισης των γενικότερων στρατηγικών τους σχεδίων.

Η Γερμανία πουλάει όπλα στην Τουρκία, την στιγμή που εκφράζει ανησυχίες πως χρησιμοποιούνται στη Συρία και στην τουρκική εμπλοκή στη Λιβύη.

Μάλιστα, η γείτονα χώρα αποτελεί σημαντικό εταίρο στην απορρόφηση της αγοράς των γερμανικών όπλων, καθώς η Γερμανία λόγω των συνθηκών του ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου μπορεί να παράγει συγκεκριμένο πολεμικό εξοπλισμό και δεν μπορεί να προμηθεύει τις μεγάλες δυνάμεις.

Επίσης, έχει ξεσπάσει σφοδρή κόντρα στο Ράιχσταγκ με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και δε της αριστεράς να ζητάνε λεπτομέρειες για το εμπόριο όπλων στην Τουρκία.

Το Βερολίνο μέχρι στιγμής τονίζει πως τους πρώτους επτά μήνες του φετινού έτους οι εξαγωγές όπλων στη γείτονα χώρα έφτασαν τα 22,8 εκ. ευρώ, το 2019 τα 31,6 εκ. ευρώ και το 2018 μόνο 12,9 εκ. ευρώ. Παρόλα αυτά, δεν διευκρινίζει στην απάντησή της το είδος των οπλικών συστημάτων.

Η Άγκυρα όμως αγόρασε το 2018 εξοπλισμούς για 243 εκ. ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό των γερμανικών εξαγωγών όπλων ανήλθε στα 771 εκ. ευρώ. Ακόμη, το 2019 η Γερμανία εξήγαγε όπλα αξίας 832 εκ. ευρώ, από αυτά τα 345 εκ. ευρώ αφορούσαν εξαγωγές στην Τουρκία.

Σύμφωνα όμως με τις δηλώσεις που έκανε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Χάικο Μάας την περασμένη εβδομάδα, προκύπτει ότι οι νεότερες παραγγελίες σχετίζονται με παλαιότερη παραγγελία της Τουρκίας.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι η Τουρκία δεν αγοράζει πλέον όπλα από τη Γερμανία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο στη Συρία, ενώ οι εξαγωγές περιορίζονται σε «ναυτιλιακά είδη», για παράδειγμα υποβρύχια.

Παράλληλα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας έθεσε στον Γερμανό ομόλογο του, το ζήτημα των υποβρυχίων.

Τα υποβρύχια της Τουρκίας

Η Τουρκία έχει αγοράσει από την Γερμανία ήδη από το 2009 έξι υποβρύχια της σειράς 214 της εταιρείας Thysenkrupp Maritime Systems.

Όλα τα υποβρύχια συναρμολογούνται στην Τουρκία, ενώ το πρώτο αναμένεται να καθελκυσθεί φέτος. Επιπλέον, ανησυχητικό είναι το γεγονός σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, ότι τέσσερα τουρκικά υποβρύχια είναι παρόμοια με τα ελληνικά, που είναι γνωστά ως η «κλάση Παπανικολής».

Έτσι, οι στρατιωτικοί αναλυτές σημειώνουν πως τα υποβρύχια τής επιτρέπουν προς το παρόν να διατηρεί μια υπεροχή στο Αιγαίο που βέβαια δεν θα υφίσταται άλλο από τη στιγμή που η Τουρκία θα διαθέτει όλα τα «214».

Επίσης και μέρος του μηχανολογικού-τεχνολογικού εξοπλισμού για το υπό ναυπήγηση τουρκικό αεροπλανοφόρο Anadolu ανήκουν στην Γερμανία.

Ο ρόλος των Leopard

Σημειώστε επίσης ότι αν η Γερμανία σταματούσε την προμήθεια αρμάτων μάχης Leopard και των ανταλλακτικών και πολεμοφοδίων τους στην Τουρκία, οι επιχειρήσεις που διεξάγει η δεύτερη στη Συρία σε βάρος των Κούρδων θα ήταν πολύ πιο δύσκολες και ριψοκίνδυνες. Με εξαίρεση τη γερμανική Αριστερά και τους Πράσινους, τα άλλα κόμματα δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις συνέπειες που μπορεί να έχει η πώληση οπλικών συστημάτων στην Τουρκία.



Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2020

Ρωσία: Η πολιτική της «μεγάλης Αλβανίας» απειλεί την ασφάλεια στα Βαλκάνια

 Οι προσπάθειες της Πρίστινα και των Τιράνων να προωθήσουν την πολιτική της «μεγάλης Αλβανίας» απειλούν την ασφάλεια στην Βαλκανική χερσόνησο, αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών με αφορμή την κοινή συνεδρίαση ης κυβέρνησης της Αλβανίας και της μη αναγνωρισμένης Δημοκρατίας του Κοσόβου.


«Δημιουργείται μια διφορούμενη εντύπωση, που λέει ότι παρά τον αμφίβολο και ριψοκίνδυνο χαρακτήρα της «προσέγγισης» τους, οι κυβερνήσεις των Τιράνων και της Πρίστινας εξακολουθούν να προωθούν την πολιτική της Μεγάλης Αλβανίας, όσο και αν προσπαθούν να εξωραΐσουν τα δικά τους σχέδια» αναφέρεται στην ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, στην οποία επισημαίνεται παράλληλα ότι «παρόμοιες ενέργειες συνιστούν πραγματική απειλή για την ειρήνη και την σταθερότητα στην περιοχή των Βαλκανίων».

Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ότι η θέση περί αναγκαιότητας της «εξάλειψης των συνόρων» μεταξύ Αλβανίας και Κοσόβου δεν μπορεί να μην προκαλεί ανησυχία.

«Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι το Κόσοβο (και αυτό το επιβεβαιώνει η απόφαση 1244 του ΣΑ του ΟΗΕ) είναι τμήμα της Δημοκρατίας της Σερβίας και η αυθαίρετη επίκληση της αρχής της εδαφικής ακεραιότητας αναφορικά μ’ ένα κυρίαρχο κράτος, δεν μπορεί να αξιολογηθεί διαφορετικά παρά ως ωμή επέμβαση στις εσωτερικές του υποθέσεις».

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση ελπίζει ότι θα υπάρξει «σαφής αντίδραση» σ αυτή την δραστηριοποίηση εκ μέρους τη διεθνούς κοινότητας και πρωτίστως από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ έχει αναθέσει την αποστολή του διαμεσολαβητή στον διάλογο Βελιγραδίου -Πρίστινας.

Επίσης τονίζεται ότι οι προθέσεις αυτού του είδους, βλάπτουν την διαδικασία της διευθέτησης του ζητήματος του Κοσόβου, εκμηδενίζουν τις προσπάθειες που καταβάλλονται και προσβλέπουν στην αναζήτηση αμοιβαία αποδεκτής λύσης του προβλήματος στον πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας.

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2020

Στάχτη στα μάτια ο 'μηχανισμός συνεννόησης' του ΝΑΤΟ - Ο Ερντογάν θέλει να επιβληθεί στην Α. Μεσόγειο

Τις τελευταίες ημέρες διαφημίστηκε δεόντως σε όλα τα ΜΜΕ, ο μηχανισμός συνεννόησης μεταξύ ελληνικών και τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, με την διαμεσολάβηση του ΓΓ του ΝΑΤΟ, ο οποίος επισκέφθηκε τόσο την Ελλάδα όσο και την Τουρκία.


Ειδικοί αναλυτές στο Middle East Forum όμως, δηλώνουν απερίφραστα, ότι τίποτα από όλα αυτά δυστυχώς δεν θα ανακόψει επουδενί τις φιλοδοξίες του Ερντογάν σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο εις βάρος Ελλάδας και Κύπρου.     

“Οι σημερινές εντάσεις, που εκτείνονται από το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο, φαίνονται πιο σοβαρές από την κρίση των Ιμίων το 1996”, αναφέρει το ινστιτούτο.

Όταν ο επικεφαλής της Ισραηλινής Μοσάντ, Yossi Cohen, είπε τον Αύγουστο ότι "η ιρανική δύναμη είναι πιο εύθραυστη, αλλά η πραγματική απειλή προέρχεται αποκλειστικά από την Τουρκία", είχε ένα μεγάλο δίκιο.

Αυτές τις ημέρες, οι απειλές από την Τουρκία έρχονται σε καταιγιστικό ρυθμό.

Σε πρόσφατη ομιλία στην Κωνσταντινούπολη, ο ισλαμιστής πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν έδωσε απλές ενδείξεις αλλά ισχυρές αποδείξεις για τα προκλητικά σχέδια του, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη συνθήκη της Λωζάννης του 1923, η οποία καθόρισε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας.

“Θα καταλάβουν ότι η Τουρκία έχει την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική δύναμη να σχίσει ανήθικους χάρτες και έγγραφα που επιβλήθηκαν σε αυτήν. Είτε θα το καταλάβουν με τη γλώσσα της πολιτικής και της διπλωματίας, είτε μέσω οδυνηρών εμπειριών στο πεδίο της μάχης... Πριν από έναν αιώνα, τους θάψαμε στο έδαφος και τους πετάξαμε στη θάλασσα. Ελπίζω να μην πληρώνουν κάτι ανάλογο και τώρα”, δήλωσε ο Ερντογάν απευθυνόμενος στην Ελλάδα..

Ο Ρόμπερτ Έλις, ειδικός για ζητήματα που αφορούν την Τουρκία, υπενθύμισε τι είχε δηλώσει ο Α.Σένερ, ένας αντίπαλος του Ερντογάν και τώρα βουλευτής της αντιπολίτευσης, πριν από έξι χρόνια, όταν τόνισε ότι ο Ερντογάν "μπορεί να κάψει τον κόσμο για να μην χάσει την εξουσία του”.

Ο Metin Külünk, πρώην βουλευτής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν, δημοσίευσε στις 28 Αυγούστου έναν χάρτη της «Μεγάλης Τουρκίας», ο οποίος δείχνει την έκταση των ρεβιζιονιστικών φιλοδοξιών της Άγκυρας, αφού περιλαμβάνει ως τουρκικές, περιοχές της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Κύπρου, της Συρίας, του Ιράκ, της Γεωργίας και της Αρμενίας.

Σε μια παρόμοια απειλητική δήλωση, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Χουλούσι Ακάρ, προκάλεσε την Ελλάδα να παραμείνει σιωπηλή «ώστε να μην γίνει μεζές για τα συμφέροντα των άλλων».

Όλη αυτή η επιθετική ρητορική της Τουρκίας έστειλε πολλά μηνύματα σε διαφορετικά μήκη κύματος στη δυτική πλευρά του Αιγαίου και πέρα ​​από αυτό.

Η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι ενισχύει το στρατιωτικό της οπλοστάσιο και τα στρατεύματά της με ένα κολοσσιαίο για τα δεδομένα της χώρας αμυντικό πρόγραμμα, ώστε να είναι προετοιμασμένη ακόμη και για ανοιχτή σύγκρουση με την Τουρκία.

Η τουρκική πολιτική όμως και τα άνομα σχέδια δεν πρόκειται να σταματήσουν ποτέ εκτός και αν η Άγκυρα δεχθεί ισχυρό στρατιωτικό ή “άλλο κτύπημα” και απολέσει πιθανόν και αυτά τα εδάφη που κατέχει από το 1923.

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020

Reuters: Τι επιδιώκει να κερδίσει ο Ερντογάν μέσα από τη σύγκρουση, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

 Μέσα από τη σύγκρουση, ο Τούρκος πρόεδρος αναζητά τη θέση που πιστεύει ότι αξίζει στην χώρα του στην παγκόσμια τάξη, γράφει το πρακτορείο.

Η ισχυρή στήριξη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Αζερμπαϊτζάν στη σύγκρουση για το Ναγκόρνο Καραμπάχ έχει φέρει την Άγκυρα απέναντι στις άλλες μεγάλες χώρες και έχει προκαλέσει ανησυχία στους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ οι οποίοι ζητούν εκεχειρία, αναφέρει σε δημοσίευμά του Reuters, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο. Όμως για τον Ερντογάν η σταθερή του στάση αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα και μια κοστοβόρα ανάγκη που ενισχύει τη στρατηγική του να επιδεικνύει τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας στο εξωτερικό για να διατηρεί τη στήριξη των οπαδών του στο εσωτερικό.

Ο Τούρκος πρόεδρος έχει σχολιάσει ότι η χώρα του στηρίζει το Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο της αναζήτησης «της θέσης που της αξίζει στην παγκόσμια τάξη». Σε αυτή τη στήριξη βλέπει μια ευκαιρία να αλλάξει το status quo στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου, επί δεκαετίες, των ειρηνευτικών προσπαθειών μεσολάβησης ηγούνταν η Γαλλία, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, ενώ οι Αρμένιοι διατηρούσαν τον έλεγχο του θύλακα, αν και είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κομμάτι του Αζερμπαϊτζάν.


«Η λογική της Τουρκίας σε σχεδόν όλες τις γωνιές του κόσμου είναι η διάσπαση. Οτιδήποτε υπονομεύει το status quo είναι καλό για εκείνη, διότι το προηγούμενο status quo θεωρεί ότι αντίκειται στα συμφέροντά της», σχολίασε ο Γκαλίπ Νταλάι της Robert Bosch Academy. «Στο Ναγκόρνο Καραμπάχ υπήρχε μια παγωμένη σύγκρουση η οποία παρέμενε στα χέρια της Αρμενίας. Η Τουρκία θέλει να υπονομεύει αυτό το παιχνίδι, παρόλο που δεν μπορεί να το ορίσει πλήρως» δεδομένης της παραδοσιακής επιρροής της Ρωσίας στην περιοχή, πρόσθεσε.

Η στάση της Τουρκίας -- να απειλήσει εμμέσως την Αρμενία και να προειδοποιήσει τη Ρωσία η οποία έχει συνάψει αμυντική συμφωνία με το Γερεβάν—αντικατοπτρίζει την εμπιστοσύνη της στον πόλεμο με drones που έχει χρησιμοποιηθεί στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ, εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές. Τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη ηγούνται των επιθέσεων του Αζερμπαϊτζάν και ένας ανώτερος αξιωματούχος στην Άγκυρα δήλωσε στο Reuters ότι οι Τούρκοι προσφέρουν υποδομές και υποστήριξη στο Μπακού, αν και δεν έχουν στείλει στρατό. Ο Ερντογάν επίσης βασίζεται στο γεγονός ότι, παρά τις διαφωνίες τους στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, Ρωσία και Τουρκία έχουν αρκετά καλές σχέσεις προκειμένου να αποφευχθεί μια ευρύτερη σύγκρουση στην περιοχή.

Χρόνια παραμέλησης

Η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η Γαλλία ηγούνται των εκκλήσεων για εκεχειρία στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, όμως ο Ερντογάν τις κατηγορεί ότι αγνοούσαν την κρίση τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και για τον λόγο αυτό δεν θα πρέπει να ηγηθούν της ειρηνευτικής διαδικασίας. Η Τουρκία εκτιμά ότι μια μακροχρόνια ειρήνη θα εξαρτηθεί από τις προτάσεις που θα γίνουν για το πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση μετά το τέλος των εχθροπραξιών.

Η στάση του Τούρκου προέδρου έχει επιδεινώσει τις σχέσεις της χώρας με τη Γαλλία, όπου υπάρχει μεγάλη κοινότητα Αρμενίων, όμως είναι αποδεκτή από τα βασικά, τουρκικά, αντιπολιτευόμενα κόμματα. Οι στρατιωτικές επιτυχίες της Τουρκίας και η επίδειξη της στρατιωτικής της ισχύος στο εξωτερικό έχουν βοηθήσει το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚP) του Ερντογάν, το οποίο έχει συμμαχήσει με τους εθνικιστές, να διατηρήσει το προβάδισμά του στις δημοσκοπήσεις, παρά την οικονομική ύφεση που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

Η δημοτικότητα του Ερντογάν αυξήθηκε σχεδόν κατά 5% τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με το ινστιτούτο MetroPoll, έπειτα από τη διαμάχη που είχε με την ΕΕ για την ανατολική Μεσόγειο. «Όλες αυτές οι συγκρούσεις ενισχύουν την άποψη ότι η Τουρκία είναι μία χώρα σε πολιορκία, δικαίως ή αδίκως», επεσήμανε ο Σινάν Ουλγκέν επικεφαλής του think tank EDAM, με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Όμως πρόσθεσε ότι «τελικά η οικονομία καθορίζει την πολιτική».

Καθήκον και προτεραιότητα

Η Τουρκία έζησε δύο οικονομικές υφέσεις μέσα σε δύο χρόνια, ενώ η τουρκική λίρα έχει σημειώσει πτώση σχεδόν 25% φέτος. Η εξάρτηση της Άγκυρας από τις εισαγωγές φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 23% το πρώτο μισό του έτους, αποτελούν ακόμη ένα λόγο για τη στάση της στο θέμα του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Παράλληλα το 2020 οι δαπάνες για την άμυνα αυξήθηκαν κατά 16%, στα 7 δισεκατομμύρια δολάρια, το 5% του προϋπολογισμού της Τουρκίας, με τις αμυντικές δαπάνες να αυξάνονται κατά σχεδόν 90% σε διάστημα μίας δεκαετίας. Όμως οι στρατιωτικές εκστρατείες εκτός συνόρων, όπως αυτές στη βόρεια Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη, αποτελούν προτεραιότητα για τον Ερντογάν, σύμφωνα με άλλον Τούρκο αξιωματούχο.

«Ούτε η πανδημία, ούτε τα προβλήματα στον προϋπολογισμό θα αποτελέσουν εμπόδιο στις αμυντικές δαπάνες», τόνισε ο ίδιος. «Δεν είναι κάτι που προτιμάμε, αλλά είναι αναγκαίο. Η Τουρκία βρίσκεται στο ίδιο πεδίο με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε ή να ενεργούμε σαν μικροί παίκτες». Η μείωση της παρουσίας των ΗΠΑ στην περιοχή έχει αφήσει κενά τα οποία προσπαθούν να γεμίσουν Τουρκία και Ρωσία, χρησιμοποιώντας τη διπλωματία για να περιορίσουν τις συγκρούσεις στο Ιντλίμπ της Συρίας και τη Λιβύη, δύο πολέμους στους οποίους υποστηρίζουν αντίπαλες πλευρές. Η Άγκυρα έχει αρνηθεί τις καταγγελίες ότι έχει στείλει Σύρους μισθοφόρους στο Αζερμπαϊτζάν για να στηρίξουν τον στρατό του.

Η στενή συνεργασία με τη Μόσχα σε πολλούς τομείς σημαίνει «ότι δεν υπάρχει ανησυχία να συρθούμε σε σύγκρουση με τη Ρωσία», επεσήμανε ο δεύτερος Τούρκος αξιωματούχος.

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2020

Γιατί η ασθένεια του Τραμπ είναι μεγάλος κίνδυνος για την Ελλάδα

 Η είδηση ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ πάσχει από κορονοϊό δεν είναι μία είδηση που αφορά μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντίθετα είναι μια είδηση που πρέπει να σημάνει συναγερμό στην Ελλάδα, τόσο στην πολιτική όσο και την στρατιωτική ηγεσία.


Η ιστορία διδάσκει και είναι αμείλικτη. Σε περίπτωση λοιπόν υποτροπής της υγείας του προέδρου, ειδικά εάν χρειαστεί να νοσηλευθεί, να διασωληνωθεί και να παραμείνει στην εντατική, τότε θα έχουμε μία πρωτόγνωρη κατάσταση ακυβερνησίας που όμοια της είχαμε ζήσει το τραγικό καλοκαίρι του 1974. Η εκλογική διαδικασία στις ΗΠΑ δεν προκαλεί κενό εξουσίας. Διότι το αμερικανικό κράτος είναι τόσο άρτια δομημένο, που το κογκρέσο και η Γερουσία λειτουργούν αδιάλειπτα ακόμα και κατά την περίοδο παράδοσης – παραλαβής, σε περίπτωση αλλαγής του ένοικου  του Λευκού Οίκου.

Η περίπτωση της ασθένειας όμως ενός προέδρου που πιθανό να επιφέρει αδυναμία τέλεσης των καθηκόντων του, δεν αποτελεί πρόβλημα μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά όπως έχει δείξει η ιστορία και για την Ελλάδα! Όταν η ακυβερνησία στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδυάζεται με κλίμα ανωμαλίας στην περιοχή μας, τότε ο εθνικός κίνδυνος για την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι τεράστιος.

Η πτώση του Νίξον συνδέεται με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Τρανταχτό παράδειγμα τα γεγονότα στην Αμερική το 1974 με το σκάνδαλο Watergate, που οδήγησε στην ανατροπή του νομίμως εκλεγμένου πρόεδρου Νίξον. Εκείνος ο μήνας ακυβερνησίας, όπως παραδέχτηκε μάλιστα και ο σύμβουλος του Οζάλ και πρώην υπουργός Χαλίλ Σιβγκίν μετά από χρόνια, έδωσε την ευκαιρία στην Τουρκία να πραγματοποιήσει την εισβολή στην Κύπρο. Εισβολή που ο πρόεδρος Νίξον δεν θα επέτρεπε ποτέ να πραγματοποιηθεί! Αντιθέτως – και περίεργος – ο δαιμόνιος Κίσινγκερ παρέμεινε υπουργός ακόμα και μετά την πτώση του Νίξον και σήμερα όλοι γνωρίζουμε τον ύποπτο ρόλο που διαδραμάτισε  στην γενοκτονία της Κύπρου από τους Τούρκους.

Ο Κλίντον και η γενοκτονία των Σέρβων του Κοσόβου

Παρόμοια ήταν η κατάσταση στην διαφαινόμενη ακυβερνησία και καρατόμηση του προέδρου Μπιλ Κλίντον, έπειτα από την αποκάλυψη του σκανδάλου Λεβίνσκι. Ο πρόεδρος Κλίντον παγιδεύτηκε, είπε ψέματα προκειμένου να αποτινάξει από πάνω του το σκάνδαλο, αλλά η Λεβίνσκι και όλο το σύστημα που την στήριζε και προφανώς την υπέθαλψε, είχε κρατήσει τα «αποδεικτικά στοιχεία». Με αποτέλεσμα ο πρόεδρος Κλίντον να φτάσει ένα βήμα πριν την καθαίρεση. Καθαίρεση που πραγματικά θα έπρεπε να έχει συμβεί λόγω της ψευδορκίας του.

Πολλοί τότε, κυρίως οι σέρβοι, ταύτιζαν την δράση της Μαντλίν Ολμπράιτ με αυτή του Κίσινγκερ. Υποστήριζαν ότι ο Κλίντον εκβιάστηκε και μπροστά στον κίνδυνο να ανατραπεί, έδωσε το πράσινο φως για την επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο, που οδήγησε στην γενοκτονία των σέρβων της περιοχής.

Ο Ερντογάν ψάχνει ευκαιρία 

Όποιος πιστεύει ότι ο Ερντογάν δεν είναι ικανός να χτυπήσει στρατιωτικά την Ελλάδα, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Ενώ εμείς αναλωνόμαστε σε ανοησίες και ευχολόγια περί διμερούς διαλόγου και κατευνασμού του θηρίου, ο Ερντογάν προετοιμάζεται για πόλεμο. Και έχει αποδείξει ότι κάνει πόλεμο. Πολεμά ήδη ο ίδιος ή μέσω αντιπροσώπων, σε τέσσερα μέτωπα. Τέσσερα μέτωπα που ταυτίζονται με την επέκταση στα προγενεστέρα σύνορα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αρμενία.

Ο ίδιος φυσικά έχει προαναγγείλει την επέκταση και στην λεγόμενη γαλάζια πατρίδα. Δηλαδή στην κυπριακή και ελληνική κυριαρχία. Δεν το κρύβει λοιπόν. Την ώρα που εμείς ψάχνουμε διπλωματικούς διαύλους, ο Ερντογάν ετοιμάζεται για πόλεμο και κυκλώνει την Ελλάδα. Μπορεί το μέτωπο του με τα Σκόπια να έσπασε, παραμένει όμως το μέτωπο με την Αλβανία που έχει καταντήσει τουρκικό στρατόπεδο, όπως και οι χιλιάδες ισλαμιστές που έχουν κατακλύσει τα Ελληνικά νησιά και δύνανται να χρησιμοποιηθούν ως τσέτες στην περίπτωση τουρκικής εισβολής.

Σε περίπτωση ακυβερνησίας λοιπόν των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Ερντογάν ενδέχεται να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά για να προβεί σε θερμό επεισόδιο, η ευρεία πολεμική ενέργεια προκειμένου να δημιουργήσει τετελεσμένα κατά τα πρότυπα της Κύπρου. Η συγκυρία στην οποία ο ανεκδιήγητος Γκουτιέρες επέλεξε να αναρτήσει το παράνομο μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης, ξυπνά τις μαύρες μνήμες της Ζυρίχης και του Λονδίνου, που έδωσαν το πράσινο φως στην τουρκική εισβολή.

Συμπερασματικά, η Ελλάδα όλο αυτό το διάστημα θα πρέπει να είναι έτοιμη για όλα τα ενδεχόμενα. Αυτό φυσικά πάντα πρέπει να συμβαίνει όταν έχεις δίπλα σου την Τουρκία, απλά την συγκεκριμένη περίοδο, δεν υπάρχει περιθώριο για χαλάρωση. Σε όλα τα επίπεδα.


Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2020

Πως έσβησαν οι 2 πιο θανατηφόροι ιοί χωρίς εμβόλιο - Ίσως δείχνουν πώς θα τελειώσει ο κορονοϊός..

 Το εμβόλιο που περιμένει όλος ο κόσμος ως αντίδοτο στον κορωνοϊό είναι θεωρητικά ο βέβαιος τρόπος για να τεθεί υπό έλεγχο η πανδημία.

Ακόμα και αν δεν είναι απολύτως αποτελεσματικό και μόνο το ότι θα αυξηθεί κατακόρυφα ο πληθυσμός που θα διαθέτει ανοσία, ο βαθμός μεταδοτικότητας θα διαγράψει αντιστρόφως ανάλογη πορεία. Ο covid-19 θα συνεχίσει εκτός μεγάλου απροόπτου να είναι κατά περίπτωση μια θανατηφόρα ασθένεια – όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τον H1N1 – ωστόσο η κυκλοφορία του εμβολίου είναι σχεδόν δεδομένο ότι θα σηματοδοτήσει το «κοινωνικό τέλος» της πανδημίας.

Η ιστορία έχει διδάξει ότι μια πανδημία μπορεί να τελειώσει με περισσότερους από έναν τρόπους και ότι το ιατρικό με το κοινωνικό τέλος είναι δυνατό να μην συμβαδίζουν. Το κοινωνικό τέλος μεταφράζεται στην εξάλειψη του φόβου της λοίμωξης μεταξύ των ανθρώπων και τουλάχιστον σε επίπεδο ψυχολογίας το εμβόλιο για τον covid-19 προορίζεται να αποτελέσει σταθμό στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Είναι όμως αυτός ο μοναδικός τρόπος για να τελειώσει μια πανδημία; Η απάντηση είναι «όχι», όπως προκύπτει από τις περιπτώσεις της πανώλης και της ισπανικής γρίπης. Η πανώλη, η πιο φονική νόσος στην ιστορία, επιτέθηκε σε διάφορες φάσεις στην ανθρωπότητα, τελευταία εκ των οποίων στα 1960, με επίκεντρο το Βιετνάμ. Μέχρι σήμερα δεν είναι ξεκάθαρο πώς δόθηκε ένα τέλος στην πανώλη. Κάποιοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο κρύος καιρός σκότωσε τους ψύλλους ξενιστές του φονικού βακτηρίου (η νόσος μεταδίδεται στον άνθρωπο από το τσίμπημα ψύλλων, που παρασιτούν σε άρρωστο μαύρο αρουραίο), ενώ άλλοι ότι βοήθησε κάποια βιολογική μεταβολή στα τρωκτικά. Μια τρίτη υπόθεση είναι ότι το βακτήριο εξελίχθηκε σε λιγότερο θανατηφόρο και μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τα δραστικά μέτρα των ανθρώπων (π.χ. κάψιμο ολόκληρων χωριών και απόπειρες… γενοκτονίας των τρωκτικών) έβαλε φρένο στην εξάπλωση του. Έτσι κι αλλιώς πια, τα όποια περιστατικά – η πανώλη δεν έχει εξαφανιστεί τελείως – θεραπεύονται αποτελεσματικά με αντιβιοτικά, προτού γίνουν εστίες μετάδοσης.

Σε ότι αφορά την ισπανική γρίπη, που εξόντωσε περίπου 40 εκατ. ανθρώπους στον πλανήτη τη διετία 1918-19, επίσης δεν εξαλείφθηκε με εμβόλιο. Σταδιακά υποχώρησε και τελικά εξαφανίστηκε μυστηριωδώς – και εντελώς ξαφνικά όπως ακριβώς πρωτοεμφανίστηκε – το 1919. Ύστερα από 18 μήνες «έσβησε», λόγω της ανάπτυξης ανοσίας από τον πληθυσμό, που είχε ως αποτέλεσμα τη μετεξέλιξη του ιού σε κάτι πολύ πιο ακίνδυνο.

Είναι πιθανό να συμβεί κάτι ανάλογο τώρα; Ο Δημήτρης Κουντουράς, παθολόγος – ηπατολόγος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, και Διευθυντής του Τμήματος Προληπτικής Ιατρικής και Μακροβιότητας της Βιοϊατρικής είναι σχεδόν βέβαιος. Ο κ. Κουντουράς αναλύει νυχθημερόν την εξέλιξη της πανδημίας, μαζί με το στενό συνεργάτη του και βιοπληροφορικάριο βιολόγο, Δημήτρη Νικολούδη, μέσω πολύπλοκων μαθηματικών τύπων, πολλών επιδημιολογικών δεδομένων και γραφημάτων, που καταγράφονται σε ένα τεράστιο αρχείο για την επεξεργασία και παρακολούθηση της πορείας του κορονοϊού.

«Η επιδημία θα κάνει τον κύκλο της και χάρις στην επικράτηση των ήπιων στελεχών κάποια στιγμή θα σβήσει ή απλά θα προστεθεί στην περιοδική δεξαμενή των κορωνοϊών. Είμαι βέβαιος πως τα νέα στελέχη του κορωνοϊού εξελίσσονται μέσα σε αυτό το περιβάλλον και η πανδημία συνολικά θα κάνει τον κύκλο της, ίσως και πιο σύντομα από την ημέρα που αναμένουμε την εύρεση ενός αποτελεσματικού εμβολίου», δήλωσε  ο διακεκριμένος επιστήμονας, προσθέτοντας ότι ο ιός ήδη έχει χάσει τη λοιμογόνο δύναμη της πρώτης φάσης και η κοινότητα βρίσκεται σιωπηλά στη φάση απόκτησης ανοσίας. «Χάρη στη γενική κινητοποίηση που έχει κάνει η κοινωνία μας, επιβραδύνοντας τη διασπορά, άθελα της δίνει χρόνο στα ήπια στελέχη να επικρατήσουν και να «εμβολιάσουν» αυτά τον πληθυσμό, που αποκτά μία ανοσία όπως θα την αποκτούσε εάν έκανε ένα εμβόλιο. Μην ξεχνάτε άλλωστε πως το εμβόλιο, εφόσον τελικά βρεθεί, δεν θα είναι τίποτε άλλο από στοιχεία του ιού. Την ανοσία αγέλης θα την αποκτήσουμε με ασφάλεια μέσω του ελέγχου και της πίεσης στην επιδημία και όχι με την απελευθέρωση των επαφών και την κατάργηση της χρήσης μάσκας, που ευνοούν τα επιθετικά στελέχη».

Οι ιστορικοί θεωρούν ότι είναι εξαιρετικά πιθανό να τελειώσει η σημερινή πανδημία κοινωνικά, προτού τελειώσει ιατρικά. Το ευοίωνο σενάριο είναι να συμβεί αυτό μέσω της διαδικασίας που αναλύει ο κ. Κουντουράς. Το απευκταίο να «ανακηρύξουν» μόνοι τους οι άνθρωποι το τέλος της, έχοντας μπουχτίσει από τους περιορισμούς και εξαντληθεί από τη συρρίκνωση της οικονομίας. Σε αυτή την περίπτωση, θα προκύψουν απειθαρχία και ανυπακοή στα μέτρα, ενώ ο SARS-CoV-2 θα συνεχίσει να «σιγοκαίει» μεταξύ του πληθυσμού

Ήδη υπάρχουν πολλοί πολίτες σε όλο τον κόσμο που ζητούν εδώ και τώρα ένα «κοινωνικό τέλος», προκαλώντας ένα είδος σύγκρουσης με τις αρχές δημόσιας υγείας. Όπως προβλέπει ο ιστορικός του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Άλαν Μπραντ, «ο προσδιορισμός του τέλους της τωρινής πανδημίας θα είναι μια μακρά και δύσκολη διαδικασία».

Εκτός αν η επιστήμη φέρει γρήγορα στο τραπέζι το «βαρύ πυροβολικό», ώστε το ιατρικό τέλος να συμβαδίσει με το κοινωνικό…